Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2024/3207 K.2024/21066

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Safranbolu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.12.2015 tarihli ve 2015/645 Esas, 2015/841 Karar sayılı kararının, sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 17.05.2023 tarihli ve 2020/19944 Esas, 2023/4484 Karar sayılı kararı ile bozulmasına karar verilmiştir. B. Bozma sonrası Safranbolu

1. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.06.2023 tarihli ve 2023/318 Esas, 2023/368 Karar sayılı kararı ile görevsizliğine ve dosyanın görevli ve yetkili Karabük Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Karabük Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.12.2023 tarihli ve 2023/475 Esas, 2023/572 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ancak, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 307 nci maddesi son fıkrası uyarınca sanığın cezasının 10 ay hapis cezası üzerinden infazına, 5237 sayılı Kanun'un 51 inci maddesi birinci fıkrası gereğince cezasının ertelenmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle. 1. Delillerin tartışılmadığı, 2. Eksik araştırma ile karar verildiği, 3. Cezanın somut delillere dayanmadığı, Sebepleriyle kararın usul ve yasaya aykırı olduğu gerekçesiyle temyiz talebinde bulunmuştur.

III. GEREKÇE

Bozmaya uyulduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Karabük Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.12.2023 tarihli ve 2023/475 Esas, 2023/572 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, Başkan Vekili ...'in karşı oyu ve oy çokluğuyla ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,26.06.2024 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY GEREKÇESİ Ceza Muhakemesinin en önemli ilkelerinden biri olan ve Latince "İn dubio pro reo" olarak ifade edilen "kuşkudan sanık yararlanır" ilkesi uyarınca, sanığın bir suçtan cezalandırılmasının temel şartı, suçun şüpheye yer vermeyen bir kesinlikte ispat edilmesidir. Sanık tarafından gerçekleştirildiği şüpheli ve tam olarak aydınlatılmamış olaylar ve iddialar, sanığın aleyhine yorumlanarak mahkûmiyet hükmü kurulamaz.

Cezaya mahkûmiyet ulaşılan ihtimali kanaate değil, kesin ve açık ispata dayanmalıdır. Dosya kapsamına göre, 25.10.2013 tarihinde sanığın ikametinde ve annesine ait araçta uyuşturucu madde bulundurduğu istihbaratı üzerine, sanığın evinde ve annesine ait oto da yapılan aramada ele geçirilen maddelerin, Ankara KPL.’nin 06.01.2014 tarihli Uzmanlık Raporuna göre toplam 35,3 gram esrar ve annesine ait oto da yapılan aramada 14 adet MDMA içeren hap ele geçirilmiştir.

Sanık bu esrar ve 14 adet MDMA içeren sentetik hapları kendisine ait olduğunu, bunu kullanmak için aldığını, kimseye vermediğini, satmadığını beyan etmiştir. Dosya kapsamına göre bu durumun aksini gösteren bir delil bulunmamaktadır.

TCK’nın 188. maddesinin 3. fıkrasında belirtilen hareket unsuru (eylemler), uyuşturucu / uyarıcı maddeyi ruhsatsız ve ruhsata aykırı olarak, satmak, satışa arzetmek, başkalarına vermek, sevk etmek, nakletmek, depolamak, satın almak, kabul etmek, bulundurmaktır. Ancak, sayılan bu eylemlerin (hareketlerin) kullanmak dışında bir amaçla gerçekleştirilmesi gereklidir.

Ortada, sanığın sorumlu olacağı 35,3 gram gelen esrar ve 14 adet MDMA hap nedeniyle sanığın bu maddeyi başkalarına vereceğine, temin edeceğine, satacağına dair bir eylemi yoktur. Sanığın yakalanmamak için kaçması, onun TCK’nın 188/3. maddesinde belirtilen suç içeren bir eylem değildir. Yukarıda açıkladığım gibi, sanığın TCK’nın 188. maddesinin 3. fıkrasında sayılan hareket unsurlarının, kullanma amacı dışında yapıldığını gösteren eylemi yoktur.

Sanığın evinden ve annesine ait otosunda çıkan net 35,3 gram esrar ve 14 adet sentetik kanabinoidin başkasına verileceği, temin edileceğini gösteren herhangi bir olguda yoktur. Dava dosyası içeriğine göre maddenin ticari amaçla bulundurulduğunu ispat etmek mümkün değildir. Burada ispat sorunu olduğundan, sanığın eyleminin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturduğundan sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyorum. 26.06.2024