Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2024/3673 K.2024/20284

Sanık hakkında bozma ilâmı üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Dairemizin 20.01.2022 tarihli 2019/7088 Esas ve 2022/713 Karar sayılı bozma ilamına uyularak, Alaşehir Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.04.2022 tarihli ve 2022/37 Esas, 2022/95 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, yargılamanın durması ile karar kesinleştiğinde tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazının devamı için Cumhuriyet Başsavcılığına dosyanın gönderilmesine karar verilmiştir. Karar 27.04.2022 tarihinde itiraz edilmeksizin kesinleşmiştir. B.

Sanık hakkında, durma kararı üzerine, Alaşehir Cumhuriyet Başsavcılığınca sanığın 19.01.2015 tarihli eylemi nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 6545 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 17.03.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verildiği, sanığın yükümlülüklerine uyarak infazını tamamladığı, beş yıllık erteleme süresini de tamamladığı ve sanık hakkında 29.12.2020 tarihinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği anlaşılmış ise de.

19.01.2015 tarihli eylemin bozma öncesi verilen Alaşehir Ağır Ceza Mahkemesinin 13.11.2014 tarihli 2014/45 Esas ve 2014/152 Karar sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının ihlali olduğundan bahisle Alaşehir Cumhuriyet Başsavcılığının, 13.06.2022 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Kanunu’nun 191 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle mükerrer kamu davası açılmıştır. C.

Alaşehir Ağır Ceza Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan lehine olan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 5560 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, eksik inceleme yapıldığına, hata yapıp suç tarihinde kullandığına, 2015 yılında kullanmadığına, tedavi sürecinin değerlendirilmediğine, testlerde yanılma payı olabileceğinin değerlendirilmediğine, son savunmasının ve mütalaaya karşı beyanının alınmadığına, beraat verilmesi gerektiğine, erteleme ve seçenek yaptırımların değerlendirilmediğine, lehe hükümlerin uygulanmadığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde.

Dairemizin yukarıda anılan bozma ilamına uyularak, Alaşehir Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.04.2022 tarihli kararı ile verilen durma kararının gereği olarak hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazının devamına karar verilip, ihlali halinde bildirimde bulunulması ile yetinilmesi gerekirken; sanık hakkında 19.01.2015 tarihli eylemi nedeniyle ikinci kez 13.06.2022 tarihinde düzenlenen iddianame ile mükerrer kamu davası açıldığı,

19.12.2013 tarihli aynı eylemin daha önce Yargıtay incelemesinden geçmiş olması nedeniyle Dairemizin görevli olduğu anlaşılmakla, Somut olayda, yargılamanın durma verilen dosya üzerinden devam etmesi gerekirken 13.06.2022 tarihli iddianame ile açılan kamu davası yönünden mükerrer kamu davası açılmış olması nedeniyle ayrı hüküm kurularak davanın reddine karar verilmesi gerektiği ve 19.01.2015 tarihli eylem yönünden kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmesi nedeniyle bu eylemin ihlal olarak sayılamayacağı gözetilmeden, sanık hakkında mükerrer açılan kamu davası üzerinden yargılamaya devam ederek mahkûmiyet kararı verilmesi,

hukuka aykırı görülmüştür.

IV. KARAR