Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2024/4206 K.2025/10307

Trabzon 1. Asliye Ceza Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca durmasına karar verildiği, kararın, itiraz edilmeksizin 12.10.2023 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı CMK'nın 309/1. maddesi uyarınca, 18.03.2024 tarihli ve 2023/26262 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 03.04.2024 tarihli ve KYB - 2024/34652 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 03.04.2024 tarihli ve KYB - 2024/34652 sayılı kanun yararına bozma isteminin; " 1- Dosya kapsamına göre, her ne kadar Trabzon

1. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/09/2023 tarihli kararı ile kovuşturma şartı gerçekleşmediğinden bahisle kamu davasının durmasına karar verilmiş ise de, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının sanığın adresine 13/02/2019 tarihinde 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesi gereğince usulüne uygun tebliğ edilmesini takiben,

15 günlük yasal süre içerisinde itiraz edilmemesi sebebiyle kesinleşen söz konusu kararın infaz edilmesi için 05/03/2019 tarihli yazı ile Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği ve 5 yıllık denetim süresi sona ermeden ihlâl mahiyetinde kabul edilen aynı türden suçun sanık tarafından 31/07/2023 tarihinde işlenmesi üzerine bahse konu kamu davasının açıldığı anlaşılmakla, mahkemesince yargılamaya devam edilerek bir karar verilmesi yerine yazılı şekilde durma kararı verilmesinde, 2- Kabule göre de.

Trabzon

1. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/09/2023 tarihli kararı ile her hangi bir somut gerekçe belirtilmeksizin soyut olarak kovuşturma şartı gerçekleşmediğinden bahisle kamu davasının durmasına karar verildiği nazara alındığında, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6/1, 2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 141/3, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 34/1 ve 230/1-c maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının denetimine olanak verecek biçimde açık ve gerekçeli olması, gerekçede iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin açık olarak belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi,

hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi ve delillerle sonuç arasında bağ kurulması gerektiği gözetilmeden, Anayasa ve 5271 sayılı Kanun'un amir hükümlerine aykırı şekilde gerekçesiz karar verilmesinde, İsabet görülmemiştir." Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

A.

Şüpheli hakkında,14.02.2018 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonunda, Trabzon Cumhuriyet Başsavcılığının 08.01.2019 tarihli ve 2018/20301 Soruşturma, 2019/6 Karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca beş yıl süre ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine, aynı Kanun'un 191/3. maddesi uyarınca bir yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ve denetimli serbestlik süresi içinde tedaviye tabi tutulmasına,

erteleme süresi içerisinde kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ya da tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması durumunda hakkında kamu davası açılacağının ihtarına karar verildiği, kararda itiraz kanun yolu, itiraz mercii, itiraz süresi ve sürenin başlangıcının doğru şekilde gösterildiği, kararın şüpheliye 13.02.2019 tarihinde usulüne uygun şekilde tebliğ edildiği, tedbirin infazı için 05.03.2019 tarihinde Konya Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği,

Konya Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün 09.03.2020 tarihli yazısı ile 06.03.2020 tarihinde tedbirin infazının tamamlandığının bildirildiği, B. Şüphelinin 31.07.2023 tarihinde yeniden kullanmak için uyuşturucu madde bulundurması ve uyuşturucu madde kullandığının teknik yöntemlerle belirlenmesi üzerine erteleme kararının kaldırılarak Trabzon Cumhuriyet Başsavcılığının 08.09.2023 tarihli ve 2018/20301 Soruşturma, 2023/3870 Esas, 2023/2648 sayılı iddianamesi ile Trabzon

1. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı, C. Trabzon 1. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 27.09.2023 tarihli ve 2023/980 Esas, 2023/1285 Karar sayılı kararı ile, kovuşturma şartının gerçekleşmediği gerekçesiyle 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesinin ikinci cümlesi uyarınca "kamu davasının durmasına" karar verildiği, kararın itiraz edilmeksizin kesinleştiği, Anlaşılmıştır. D. Dosya kapsamına göre. 1. Her ne kadar Trabzon

1. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.09.2023 tarihli kararı ile kovuşturma şartı gerçekleşmediğinden kamu davasının durmasına karar verilmiş ise de, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının 13.02.2019 tarihinde 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesi gereğince usulüne uygun tebliğ edilmesini takiben, 15 günlük yasal süre içerisinde itiraz edilmemesi nedeniyle kesinleşen kararın infaz edilmesi için 05.03.2019 tarihinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği,

sanığın 5 yıllık erteleme süresi sona ermeden 31.07.2023 tarihinde ihlâl mahiyetindeki aynı türden suçu işlemesi nedeniyle erteleme kararının kaldırılarak kamu davasının açıldığı anlaşılmakla, Mahkemesince yargılamaya devam edilerek esas hakkında bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden durma kararı verilmesi, 2. Kabule göre de. Trabzon

1. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.09.2023 tarihli kararı ile her hangi bir somut gerekçe belirtilmeksizin soyut olarak kovuşturma şartı gerçekleşmediğinden kamu davasının durmasına karar verildiği dikkate alındığında, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6/1, 2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 141/3, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 34/1 ve 230/1-c maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının denetimine olanak verecek biçimde açık ve gerekçeli olması, gerekçede iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin açık olarak belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi,

hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi ve delillerle sonuç arasında bağ kurulması gerektiği gözetilmeden, Anayasa ve 5271 sayılı CMK'nın amir hükümlerine aykırı şekilde gerekçesiz karar verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.

III. KARAR