Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2024/4218 K.2025/12634

Anadolu 35.Asliye Ceza Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile, hükümlü hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 191/1, 43/1 ve 62.maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezadan İstanbul Anadolu 31.Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/412 Esas ve 2019/861 Karar sayılı kararı ile verilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının mahsubu ile "5 ay hapis" cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, hükmün, istinaf edilmeksizin 08.09.2023 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı CMK'nın 309/1. maddesi uyarınca, 23.02.2024 tarihli ve 2023/28713 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 26.03.2024 tarihli ve KYB - 2024/26598 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 26.03.2024 tarihli ve KYB - 2024/26598 sayılı kanun yararına bozma isteminin; " Sanığın mahsuba konu inceleme dışı 22/12/2018 tarihinde işlediği uyuşturucu madde bulundurma suçundan 16/05/2019 tarihli iddianameyle kamu davası açıldığı, yapılan yargılama sonucunda, İstanbul Anadolu

31. Asliye Ceza Mahkemesinin 19/11/2019 tarihli ve 2019/412 esas, 2019/861 sayılı kararıyla 5237 sayılı Kanun'un 191/1 ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına karar verildiği, kararının istinaf edilmesi üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

4. Ceza Dairesinin 15/04/2021 tarihli ve 2020/9 esas, 2021/901 sayılı kararıyla bozulmasına karar verildiği ve yeniden yapılan yargılamanın anılan Mahkemenin 2021/334 esas sayılı dosyasına kayden derdest olduğu, İncelemeye konu dosyada, sanığın 03/03/2019 tarihinde işlediği iddia olunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı 06/12/2019 tarihli iddianameyle kamu davası açıldığı, yapılan yargılama sonucunda, İstanbul Anadolu

35. Asliye Ceza Mahkemesinin 04/03/2020 tarihli kararıyla sanığın 03/03/20 19... /12/2018 tarihli eylemleri arasında hukuki kesintinin bulunmaması ve eylemlerin bir suç işleme kararı kapsamında işlenmesi nedeniyle zincirleme suç hükümleri uygulanarak belirlenen 2 yıl 1 ay hapis cezasından kesinleşmemiş olan ve istinaf incelemesi sonucu bozulmasına karar verilen İstanbul Anadolu

31. Asliye Ceza Mahkemesinin 19/11/2019 tarihli kararı ile verilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının mahsup edilerek 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş ise de. Benzer bir olaya ilişkin Yargıtay

10. Ceza Dairesinin 20/03/2023 tarihli ve 2022/14713 esas, 2023/2382 karar sayılı ilamı ile "...her ne kadar sanığın 26.07.20 12... .08.2012 tarihli eylemleri arasında hukuki kesintinin bulunmaması ve eylemlerin bir suç işleme kararı kapsamında işlenmesi nedeniyle zincirleme suç hükümleri uygulanarak fark ceza belirlenmiş ise de, Antalya

23. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.12.2014 tarihli kararının henüz kesinleşmemiş olması nedeniyle mahsuba konu edilemeyeceği gözetilmeden, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesi uygulanmak suretiyle belirlenen cezadan 10 ay hapis cezasının mahsubu ile fark cezaya hükmedilmesi nedeniyle hukuka aykırılık görülmüştür....

BOZULMASINA..." şeklindeki açıklama karşısında, Her iki suçun da 16/05/2019 tarihli ilk iddianamenin düzenlenme tarihinden önce işlendiği ve hukukî kesinti olmadığı, anılan iki dosyada da sanığın üzerine atılı eylemlerin aynı mahiyette olduğu dikkate alınarak, bu eylemlerin bir suç işleme kararı icrası kapsamında işlendiği anlaşıldığından 5237 sayılı Kanun'un 43. maddesinde öngörülen zincirleme suç hükümleri uygulandıktan sonra kesinleşen kararda verilen cezanın mahsup edilmesi suretiyle bir karar verileceği, somut olayda Mahkemesince İstanbul Anadolu

31. Asliye Ceza Mahkemesinin 19/11/2019 tarihli ve 2019/412 esas, 2019/861 sayılı kararıyla verilen cezayı mahsup ederek karar verilmiş ise de, mahsuba konu bu kararın karar tarihinde kesinleşmediği, kesinleşmeyen kararın zincirleme suç hükümleri uyarınca başka yargılamada mahsuba konu olamayacağı gözetilmeksizin, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir." Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

A. İstanbul Anadolu 35. Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/1593 Esas ve 2020/275 Karar sayılı dosyasının incelenmesinde. 1. Şüpheli hakkında, 03.03.2019 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonunda, İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 06.12.2019 tarihli ve 2019/119367 Soruşturma, 2019/64895 Esas, 2019/52354 sayılı iddianamesi ile İstanbul Anadolu

35. Asliye Ceza Mahkemesine, 5237 sayılı TCK'nın 191/6. maddesi uyarınca doğrudan kamu davası açıldığı, 2. Yapılan yargılama sonucunda, İstanbul Anadolu 35. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 04.03.2020 tarihli ve 2019/1593 Esas, 2020/275 Karar sayılı kararı ile sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 191/1, 43/1 ve 62. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, İstanbul Anadolu

31. Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/412 Esas, 2019/861 Karar sayılı ilamıyla verilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının mahsubu ile 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, hükmün istinaf edilmeksizin kesinleştiği, Anlaşılmıştır. B. Mahsuba konu İstanbul Anadolu 31. Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/412 Esas ve 2019/861 Karar sayılı dosyasının incelenmesinde.

1. Şüpheli hakkında, 22.12.2018 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonunda, İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 16.05.2019 tarihli ve 2019/62857 Soruşturma, 2019/30818 Esas, 2019/25033 sayılı iddianamesi ile İstanbul Anadolu 31.Asliye Ceza Mahkemesine doğrudan kamu davası açıldığı, 2. Yapılan yargılama sonucunda, İstanbul Anadolu

31. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.11.2019 tarihli ve 2019/412 Esas, 2019/861 Karar sayılı kararı ile sanığın 5237 sayılı TCK'nın 191/ ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, sanığın istinaf kanun yoluna başvurduğu,

3. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4.Ceza Dairesinin 15.04.2021 tarihli ve 2020/97 Esas, 2021/901 Karar sayılı kararı ile hükmün bozulmasına karar verildiği, bozmadan sonra davanın Mahkemenin 2021/334 Esasına kaydedildiği, Anlaşılmıştır. D. Dosyalar kapsamına göre. İstanbul Anadolu 35. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına konu dosyada suç tarihinin 03.03.2019, iddianame tarihinin 06.12.2019 olduğu, mahsuba konu İstanbul Anadolu

31. Asliye Ceza Mahkemesinin dosyasında ise; suç tarihinin 22.12.2018, iddianame tarihinin 16.05.2019 olduğu, bu durumda, 03.03.20 19... .12.2018 tarihli suçların, 16.05.2019 tarihli ilk iddianamenin düzenlenmesinden önce işlendiği dikkate alındığında suç tarihlerine göre zincirleme suç hükümlerinin uygulanmasının söz konusu olabileceği anlaşılmış ise de. İstanbul Anadolu

31. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.11.2019 tarihli ve 2019/412 Esas, 2019/861 Karar sayılı mahkûmiyet hükmünün İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 15.04.2021 tarihli ve 2020/9 Esas, 2021/901 Karar sayılı kararı ile bozulmasına karar verildiği ve davanın İstanbul Anadolu 31. Asliye Ceza Mahkemesinin 2021/334 Esas sayılı dosyası üzerinden derdest olduğu görülmekle. İstanbul Anadolu

31. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.11.2019 tarihli ve 2019/412 Esas, 2019/861 Karar sayılı mahkûmiyet hükmünün kesinleşmemiş olması nedeniyle mahsuba konu edilemeyeceği gözetilmeden, sanık hakkında belirlenen 2 yıl 1 ay hapis cezasından 1 yıl 8 ay hapis cezasının mahsubu suretiyle hüküm kurulması, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

A. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, B. İstanbul Anadolu