Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2024/4443 K.2024/23267

Sanık hakkında kurulan hükmün, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Mersin 8. Ağır Ceza Mahkemesince, sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir. B. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle. 1. Suçun unsurlarının oluşmadığına, 2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, 3. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına, 4. Eksik inceleme yapıldığına, 5. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, 6. Delillerin hukuka aykırı şekilde toplandığına, İlişkindir.

III. GEREKÇE

A.

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfı ile sübutuna, delillerin değerlendirilmesine, delillerin hukuka uygun olarak toplandığına, ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı, araştırılması gereken başkaca bir hususun bulunmadığı anlaşılmakla sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, aşağıda belirtilenler dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir. B.

Sanığın üzerinde ele geçirilen 195,00 TL'nin suçtan elde edildiğine dair yeterli delil bulunmadığından iadesi yerine müsaderesine karar verilmesi, C.

5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesi ve 5275 sayılı Kanun'un 108 inci maddesinin ikinci fıkrasına göre; tekerrüre esas alınan ilamın hükümde açıkça gösterilmesi gerekmekte olup, hüküm fıkrasında tekerrüre esas alınan ilam gösterilmeden sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanması, Değerlendirilmiş; her iki hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünün (B) ve (C) bendinde açıklanan nedenle, sanık ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Adana Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 303. maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün, A.

"Adli emanetin 2023/5870 sırasında kayıtlı ... ye ait 195 TL PARA'nın suçtan elde edilmesi nedeniyle TCK 55/1 maddesi uyarınca MÜSADERESİNE," ibaresinin çıkarılması ve yerine " Mersin Cumhuriyet Başsavcılığı Adli Emanetinin 2023/5870 sırasında kayıtlı 195,00 TL paranın suçtan elde edildiğine ilişkin yeterli delil bulunmadığından sahibine iadesine” ibaresinin yazılması, B.

Hüküm fıkrasındaki tekerrür uygulamasına ilişkin bölümün hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine, "Sanık hakkında Çubuk

2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/295 Esas ve 2022/95 Karar sayılı ilamı dikkate alınarak 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesi uyarınca birinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanmasına, sanığın cezasının 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin altıncı fıkrası gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimlerine göre çektirilmesine ve sanığın 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin yedinci fıkrası uyarınca cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmasına," ibaresinin eklenmesi, Suretiyle, İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılıklar DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye uygun olarak,