Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2024/4910 K.2024/25432

Sanık hakkında kurulan hükmün, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I.HUKUKİ SÜREÇ A. Konya 3. Ağır Ceza Mahkemesince sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir. B.

Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re'sen de istinafa tabi olan hükme yönelik istinaf başvurusuna ilişkin olarak duruşmalı yapılan inceleme neticesinde İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle. 1. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, 2. Hükmün gerekçesiz olduğuna, 3. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına, 4. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, İlişkindir.

III. GEREKÇE

Suç konusu uyuşturucu maddenin net miktarı, ele geçiriliş biçimi, dosyadaki diğer bilgi ve belgelere göre; sanıktan kişisel kullanım sınırında uyuşturucu madde ele geçtiği, alınan rapora göre idrarında uyuşturucu madde bulunduğu ve tespit edilen madde ile olayda ele geçirilen maddenin aynı türden olduğu, sanığın Konya'da ikamet ettiğini, ele geçen maddeyi Ankara'ya gittiğinde kullanmak amacıyla aldığını, ertesi günü sabahı Ankara - Konya treninden indikten sonra garda yakalandığını beyan ettiği; sanığın, ele geçen maddeyi kullanma amacı ile satın alındığına ilişkin savunmasının aksine kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı anlaşılmakla;

sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 191. maddesinde belirtilen kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturduğu, bu suçtan da Konya 18. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.11.2023 tarihli ve 2023/172 Esas, 2023/746 Karar sayılı dosyasında mahkûmiyetine karar verildiği ve kararın 07.12.2023 tarihinde kesinleştiği gözetilmeden, sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan beraatı yerine mahkûmiyetine karar verilmesi hukuka aykırı görülmüştür.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Konya Bölge Adliye Mahkemesi

3. Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ve Üye ...'in değişik gerekçesiyle BOZULMASINA, Bozma nedenine göre sanığın SALIVERİLMESİNE, başka bir suçtan hükümlü ya da tutuklu bulunmadığı takdirde salıverilmesinin sağlanması için ilgili Cumhuriyet Başsavcılığına yazı yazılmasına, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2-b. maddesi uyarınca takdîren Konya Bölge Adliye Mahkemesi

3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.11.2024 tarihinde karar verildi. DEĞİŞİK GEREKÇE Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 191. maddesinde düzenlenen "kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma" suçunu oluşturduğu yönündeki çoğunluk görüşüne tarafımdan katılınmakla birlikte.

Sanığın tahlilinde çıkan uyuşturucu maddeyi kullanma eylemi ile üzerinde ele geçen uyuşturucu maddeyi bulundurma eylemi bir bütün halinde TCK'nın 191. maddesi kapsamında tek suç oluşturmakta olup, ele geçen uyuşturucu maddenin niteliği ve miktarı ile uyuşturucu madde kullanma eylemi birlikte değerlendirilerek sanığın TCK'nın 191/1 ve 61. maddeleri gereğince temel cezanın alt sınırından önemli ölçüde uzaklaşılarak cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiğinden; kesinleşen Konya

18. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.11.2023 tarihli ve 2023/172 E., 2023/746 K. sayılı kararı ile neticeten 1 yıl 8 ay hapis cezası verilen dosyanın, temyiz incelemesine konu dosya içine alınması ve sanık hakkında uyuşturucu madde kullanma ve bulundurma eylemleri bir bütün olarak değerlendirilmek suretiyle verilecek ceza miktarı belirlendikten sonra, kesinleşen kullanma eyleminden dolayı verilen ceza sonuç cezadan mahsup edilerek hüküm kurulması gerekmektedir.

Çoğunluk gerekçesinde kabul edildiği şekilde, hakkında uyuşturucu madde kullanma suçundan kesinleşen ceza hükmü bulunması nedeniyle, sanığın uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı "beraatına" karar verilmesi, sanığın TCK'nın 191. maddesinde öngörülen seçimlik hareketlerden sadece uyuşturucu madde kullanma suçundan dolayı cezalandırılmasına, diğer seçimlik hareket olan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ise cezasız kalmasına yol açacaktır.

Dairemizce, "uyuşturucu madde ticareti yapma" suçundan mahkûm olan sanığın suçu "kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma" olarak nitelendirilmek suretiyle, delil durumu dikkate alınarak zaten sanık lehine bir değerlendirme yapılmıştır.

Bunun ötesine geçilerek, sanığın işlediği sabit olan uyuşturucu madde bulundurma suçundan da cezasız bırakılması, TCK'nın 3/1. maddesinde yer alan "Suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur." ilkesine aykırı olacaktır.

Bu itibarla gerekçe bölümündeki, "... gözetilmeden sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan beraatı yerine mahkûmiyetine kararı" ibaresinin çıkartılarak, yerine "dikkate alınarak, sanığın uyuşturucu madde kullanma eylemi ile kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma eylemi bir bütün halinde tek suç oluşturduğundan, kesinleşen dosyanın temyize konu dosya içine alınarak, sanık hakkında uyuşturucu madde kullanma ve bulundurma eylemlerinden dolayı TCK'nın 61. maddesi uyarınca alt sınırdan önemli ölçüde uzaklaşılarak verilecek ceza miktarı belirlendikten sonra,

kesinleşen kullanma eyleminden verilen cezanın sonuç cezadan mahsup edilerek hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar" ibaresinin eklenmesi gerektiği kanaatinde olduğumdan çoğunluğun görüşüne iştirak etmiyorum. 28.11.2024