Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2024/5198 K.2025/14478

Nevşehir 5. Asliye Ceza Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile hükümlü hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 191/1. maddesi uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının, aynı Kanun'un 58/6. maddesi uyarınca ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verildiği, hükmün, istinaf edilmeksizin 04.07.2023 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı CMK'nın 309/1. maddesi uyarınca, 26.03.2024 tarihli ve 2023/25333 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 10.05.2024 tarihli ve KYB - 2024/39648 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 10.05.2024 tarihli ve KYB - 2024/39648 sayılı kanun yararına bozma isteminin. "Dosya kapsamına göre, 5237 sayılı Kanun'un 58/1. maddesinde yer alan, "Önceden işlenen suçtan dolayı verilen hüküm kesinleştikten sonra yeni bir suçun işlenmesi halinde, tekerrür hükümleri uygulanır. Bunun için cezanın infaz edilmiş olması gerekmez." şeklindeki düzenlemeye nazaran, ikinci kez tekerrüre esas alınan Kayseri

3. Ağır Ceza Mahkemesinin 15/03/2022 tarihli ve 2022/99 esas, 2022/152 sayılı kararında sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmadığı, inceleme konusu suçun 11/10/2022 tarihinde işlendiği, sanığın dosya içerisinde mevcut adlî sicil kaydına göre, 28/09/2022 tarihinde kesinleşen uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan mahkumiyetine ilişkin Kayseri

3. Ağır Ceza Mahkemesinin 15/03/2022 tarihli ve 2022/99 esas, 2022/152 sayılı kararının birinci kez tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesinde isabet görülmemiştir." Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

A. Şüpheli hakkında, 11.10.2022 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonunda, Nevşehir Cumhuriyet Başsavcılığının 29.12.2022 tarihli ve 2022/9941 Soruşturma, 2022/4196 Esas, 2022/3355 sayılı iddianamesi ile Nevşehir 5. Asliye Ceza Mahkemesine, 5237 sayılı TCK'nın 191/6. maddesi uyarınca doğrudan kamu davası açıldığı, B. Yapılan yargılama sonucunda, Nevşehir

5. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 20.06.2023 tarihli ve 2023/16 Esas, 2023/404 Karar sayılı kararı ile; sanığın, TCK’nın 191/1. maddesi uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının aynı Kanun'un 58/6. maddesi gereğince 2. kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verildiği, hükmün istinaf edilmeksizin kesinleştiği, Anlaşılmıştır. C.

Dosya kapsamına göre, sanık hakkında, cezasının ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiş ise de, ikinci kez tekerrüre esas alınan Kayseri

3. Ağır Ceza Mahkemesinin 15.03.2022 tarihli ve 2022/99 Esas, 2022/152 Karar sayılı kararında tekerrür hükümlerinin uygulanmadığı, dolayısıyla inceleme konusu dosyada sanığın mükerrir olduğu sabit olmakla beraber sanık hakkında ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağı, inceleme konusu suçun 11.10.2022 tarihinde işlendiği, sanığın dosya içerisinde mevcut adlî sicil kaydına göre, 28.09.2022 tarihinde kesinleşen uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine ilişkin Kayseri

3. Ağır Ceza Mahkemesinin 15.03.2022 tarihli ve 2022/99 Esas, 2022/152 Karar sayılı kararının birinci kez tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanması, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür. D. 5271 sayılı CMK'nın 309/4. maddesinin (d) bendi.

"Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder." şeklinde düzenlenmiş olup, kanun yararına bozma istemi yerinde görülmekle 5271 sayılı CMK'nın 309/4. maddesinin (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR

A. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, B. Nevşehir 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.06.2023 tarihli ve 2023/16 Esas, 2023/404 Karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA, 5271 sayılı CMK'nın 309/4. maddesinin (d) bendi uyarınca.