Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2024/5536 K.2025/7852

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Her ne kadar sanık hakkında TCK’nın 187/2. maddesi gereğince dava açılmış ve sanığın söz konusu eylemleri resmi izne dayalı yürütülen meslek kapsamında işlediğinden bahisle hakkında 5237 sayılı TCK’nın 187/2. maddesi uygulanmışsa da; doktor veya eczacı olmayan sanığın mesleki faaliyetlerinin söz konusu maddede belirtilen resmi izne dayalı meslek ve sanat kapsamında bulunmadığı

anlaşıldığından, eylemlerinin 5237 sayılı Kanun'un 187. maddesinin birinci fıkrası çerçevesinde değerlendirilmesi gerekmekle, belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66. maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, sanık hakkında zamanaşımını en son kesen işlem olan sanığın savunmalarının alındığı 04.11.2015 ve 20.01.2016 tarihlerinden itibaren işleyen 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin temyize konu 14.02.2024 tarihli mahkûmiyet hükmü kurulmadan önce dolmuş olduğu anlaşıldığından;

Sanık hakkındaki kamu davalarının, zamanaşımı nedeniyle düşmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmemesi hukuka aykırı olduğundan, Niğde 3. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223. maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye uygun olarak, DÜŞMESİNE,