Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2024/8101 K.2025/10094

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Mahkemece verilen hükmün Dairemizce bozulmasından sonra, dosyanın gönderildiği, Mahkemenin 25.03.2024 tarihli oturumunda bozma ilamı okunarak sırasıyla Cumhuriyet savcısından, sanıktan ve sanık müdafiinden bozma kararına karşı diyeceklerinin sorulduğu,

Cumhuriyet savcısından esas hakkındaki görüşü sorulmadan duruşmanın bitirildiği ve direnme kararına konu hükmün kurulduğu anlaşılan dosyada. Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 08.02.2023 tarihli ve 2020/211 Esas, 2023/62 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere; kamusal iddia makamını temsil eden Cumhuriyet savcısı,

esas hakkındaki görüşünü açık ve anlaşılır bir biçimde ve uygulanması talep edilen yasayı ve maddelerini de göstermek suretiyle açıklamak zorunda olduğundan 07.04.2022 tarihli oturumda Cumhuriyet savcısı tarafından beyan edilen ve 5271 sayılı CMK'nın 216/1. maddesi uyarınca duruşmada ortaya konulan delillere yönelik olması gereken " Bozma kararına uyulması talep olunur" şeklindeki sözlerin esas hakkında mütalaa olarak geçerli ve yeterli kabul edilmesi olanağı bulunmamaktadır.

Dolayısıyla Mahkemece Cumhuriyet savcısının esasa ilişkin görüşü alınmadan hüküm kurulduğu anlaşılmıştır.