Karar Özeti
10. Ceza Dairesi 2025/10151 E. , 2026/1952 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2025/4510 E., 2025/4375 K. SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddiyle hükmün onanması Sanık hakkında kurulan hükmün, yapılan ön
Karar Detayı
10. Ceza Dairesi 2025/10151 E. , 2026/1952 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2025/4510 E., 2025/4375 K. SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddiyle hükmün onanması Sanık hakkında kurulan hükmün, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKİ SÜREÇ A. Karaman 2. Ağır Ceza Mahkemesince sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir. B. Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafilerinin temyiz sebepleri özetle; 1. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, 2. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına, 3. Sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine, 4. Eksik inceleme yapıldığına, İlişkindir. III. GEREKÇE İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfı ile sübutuna, delillerin değerlendirilmesine, sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmamasına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla sanık müdafilerinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi kararında sanık müdafilerince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme taleplerinin REDDİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Karaman 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.02.2026 tarihinde karar verildi.
Özgün Analiz
Olay Özeti: Karaman 2. Ağır Ceza Mahkemesi sanığı uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûm etmiş, Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi istinaf başvurularını esastan reddetmiştir. Sanığın birden fazla müdafii; delil yetersizliği, eylemin kullanım amaçlı bulundurma niteliğinde olduğu, etkin pişmanlığın uygulanması gerektiği ve eksik inceleme yapıldığı itirazlarıyla temyiz başvurusunda bulunmuştur.
Hukuki İlke: Birden fazla müdafiin ayrı ayrı temyiz başvurusu yapması incelemenin kapsamını genişletmez; CMK 289/1 çerçevesindeki sınırlı denetimde vasıf, sübut ve etkin pişmanlığın uygulanmamasına ilişkin alt derece takdiri dosyayla uyumlu bulunduğunda tüm istemler birlikte reddedilir.
Uygulama Sonucu: Daire, suçun vasfı, sübutu, delil takdiri ve etkin pişmanlığın uygulanmaması yönünden isabetsizlik görmeyerek müdafilerin temyiz istemlerinin CMK 302/1 uyarınca esastan reddiyle hükmün oy birliğiyle onanmasına ve salıverilme taleplerinin reddine karar vermiştir.
Dava Strateji Notu: Vasıf, etkin pişmanlık ve eksik inceleme itirazlarını aynı dilekçede sıralamak yerine en güçlü tek argümanı derinlemesine işlemek daha etkilidir; kullanım amacı savunması madde miktarı, paketleme ve kişisel kullanım alışkanlığına dair somut verilerle desteklenmedikçe Yargıtay bu savunmayı alt derece takdirine bırakmaktadır.