KÜNYE
10. Ceza Dairesi 2025/2082 E., 2025/7273 K.
- Karar tarihi
- 26 Haziran 2025
- Konu
- Uyusturucu Suclari
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Suç
- Uyuşturucu madde ticareti yapma
- Hükümler
- İstinaf başvurularının esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞLERİ : 1
Karar Detayı
634 kelime·3 dk okuma·4 bölüm
Temyiz isteminin esastan reddiyle hükmün onanması (sanık ... hakkında) 2. Temyiz isteminin reddi (sanık ... hakkında) Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKİ SÜREÇ
A. Küçükçekmece 6. Ağır Ceza Mahkemesince, sanıkların uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetlerine karar verilmiştir. B. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re'sen de istinafa tabi olan hükümlere yönelik istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir. B. Sanık ...’in temyiz sebepleri; “...Karara karşı itiraz ediyorum ve yeniden incelenmesi için temyiz edilmekle Yargıtay Ceza Dairesinde gönderilmesini istiyorum....” şeklindedir.
III. GEREKÇE
A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden.
İncelemeye konu dosyada; sanık ... .... hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına yönelik sanık ve müdafiinin yokluklarında verilen istinaf başvurusunun esastan reddine dair 16.08.2024 tarihli kararın, sanık müdafiine 08.09.2024, sanığa ise 07.10.2024 tarihlerinde tebliğ edildiği, sanık müdafiinin hükmü temyiz etmemesine karşın sanığın 23.10.2024 tarihli hükmün hukuki yönüne ilişkin sebep içermeyen dilekçesi ile temyiz talebinde bulunduğu,
30.10.2024 tarihli ek kararı ile temyiz isteminin süre yönünden reddine karar verildiği ve bu kararın sanığa 05.11.2024 tarihinde tebliğ edilmesi sonrası, sanığın 08.11.2024 tarihli hükmün hukuki yönüne ilişki sebep içermeyen temyiz dilekçesi ile ek karara yönelik temyiz isteminde bulunduğu anlaşılmıştır.
Anayasanın 40/2. maddesi, 5271 sayılı CMK'nın 34/2. ve 232/6. maddeleri gereğince, kararlar ve hükümlere karşı başvurulabilecek yasa yolları, süreleri, sürelerin ne zaman başlayacağı, başvuru mercii, şekli ve sonuçlarının, kuşkuya yer vermeyecek şekilde ilgililere açıkça bildirilmesinin gerektiği şeklindeki düzenlemeler dikkate alındığında, karar tarihi ve kararın tebliğ edildiği tarihte cezaevinde bulunan sanık hakkında 5271 sayılı CMK 263/1. maddesi uyarınca,
"...zabıt katibine veya tutuklu bulunduğu ceza infaz kurumu ve tutukevi müdürüne beyanda bulunmak suretiyle veya bu hususta bir dilekçe vererek kanun yoluna başvurabileceği" şeklindeki ibarenin gösterilmesi gerekmesine karşın bu hususun kararda ve tebligat parçalarında yer almadığı anlaşıldığından, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi
16. Ceza Dairesinin temyiz talebinin reddine ilişkin 30.10.2024 tarihli ek kararı kaldırılarak, sanığın 23.10.2024 tarihli dilekçesi süresinde kabul edilerek temyiz talebi incelenmiştir.
Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 10.10.2019 tarihli ve 2019/9.MD-355 Esas, 2019/596 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere; sanık ve müdafiinin yokluğunda verilen ve sanık müdafiine 08.09.2024, sanığa ise 07.10.2024 tarihlerinde tebliğ edilen karara karşı, sanığın 5271 sayılı CMK'nın 291/1. maddesinde belirlenen kanunî süre içerisinde 23.10.2024 tarihli, 5271 sayılı CMK'nın 294. maddesine aykırı olarak temyiz sebebi içermeyen dilekçe ile temyiz isteminde bulunduğu anlaşılmakla, sanığın temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir. B. Sanık ...
Hakkında Kurulan HükümYönünden. İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfı ile sübutuna ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.
IV. KARAR
A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden. Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenlerle, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B. Sanık ... Hakkında Kurulan HükümYönünden. Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi
16. Ceza Dairesi kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Küçükçekmece
Özgün Analiz
Olay Özeti
Olay Özeti: Küçükçekmece 6. Ağır Ceza Mahkemesi iki sanığı uyuşturucu ticaretinden mahkûm etmiştir. Cezaevindeki bir sanığa istinaf kararı tebliğ edilip temyiz istemi süreden reddedilmiş; ancak karar ve tebligat parçalarında kanun yoluna nasıl başvurulacağı eksik gösterilmiştir.
Hukuki İlke
Hukuki İlke: Anayasa 40/2 ile 5271 sayılı Kanun'un 34/2, 232/6 ve özellikle tutuklu/hükümlü için 263/1. maddeleri uyarınca, kararda kanun yoluna zabıt katibine veya ceza infaz kurumu müdürüne beyanla başvurulabileceğinin gösterilmesi zorunlu olup, bu bildirim eksikse temyiz süresi işlemez.
Uygulama Sonucu
Uygulama Sonucu: Süre reddi ek kararı kaldırılıp temyiz süresinde kabul edilmiş, fakat dilekçe 5271 sayılı Kanun'un 294. maddesine aykırı biçimde temyiz sebebi içermediğinden istem reddedilmiş; diğer sanık yönünden hüküm onanmıştır.
Dava Strateji Notu
Dava Strateji Notu: Cezaevindeki sanığa yapılan tebligatta 263/1'deki başvuru usulü gösterilmemişse süre işlemez ve süre reddi kaldırılabilir; ancak bu kazanım, temyiz dilekçesine somut sebep yazılmazsa 294. madde nedeniyle boşa gider.