Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2025/2320 K.2025/7005

Sanık hakkında kurulan hükmün, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

Dairemizin bozma kararı üzerine, Diyarbakır 3. Ağır Ceza Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle. 1. Olay nedeni ile suç üstü yakalanan ...........'nın bila hakikat beyanları haricinde sanığa atfı cürümde bulunan kimse bulunmadığına, 2. İletişim tespit tutanaklarının somut maddi delillerle desteklemediği müddetçe hükme esas alınamayacağına, 3. 5237 sayılı TCK'nın 62. maddesinin düzenleniş amacına aykırı olarak sanık lehine uygulanmadığına,

4. Sanık hakkında yüksek ceza verilmek suretiyle adalet ve kanun önünde eşitlik prensibine aykırı davranıldığına, İlişkindir.

III. GEREKÇE

A.Bozmaya uyulduğu, İlk Derece Mahkemesinin, suçun vasfı ile sübutuna, delillerin değerlendirilmesine, 5237 sayılı TCK'nın 62. maddesinin sanık hakkında uygulanmamasına ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, hükme esas alınan delillerin hukuka uygun şekilde elde edildiği anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, aşağıda belirtilen dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

Sanığa verilen adli para cezalarının taksitlendirilmelerine karar verildikten sonra kararda, ödenmeyen adli para cezalarının hapse çevrileceği ihtarı yerine infazı kısıtlar şekilde karar verilmesinin hukuka aykırı olduğu, Değerlendirilmiş; bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünün açıklanan nedenle, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Diyarbakır 3. Ağır Ceza Mahkemesi kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303. maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün, Hüküm fıkrasının,

sanığa verilen adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin kısmından “ödenmeyen adli para cezasının 6545 sayılı kanunun 81 maddesi ile değişik 5275 sayılı yasanın 106/3 maddesinde belirtilen yönteme uygun biçimde infazına" ibaresinin çıkartılması ve yerine "taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına" ibaresinin eklenilmesi, Suretiyle, İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılıkların DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak,