Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2025/3387 K.2025/10460

Sanık hakkında kurulan hükümlerin, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiştir.

Sanık müdafilerinin duruşmalı inceleme taleplerinin, 5271 sayılı CMK'nın 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Yalova 2. Ağır Ceza Mahkemesince sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma ve kenevir ekme suçlarından mahkûmiyetine karar verilmiştir. B. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafilerinin temyiz sebepleri özetle. 1. Suçun unsurlarının oluşmadığına, 2. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, 3. Her türlü şüpheden uzak, somut, kesin ve yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, 4. Hükmün gerekçesinin yetersiz olduğuna, 5. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına, 6. Sanığın hata hükümlerinden yararlanması gerektiğine, 7. Sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine,İlişkindir.

III. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçların vasfı ile sübutuna ve delillerin değerlendirilmesine ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı, hata ve etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanma koşullarının oluşmadığı anlaşılmakla, sanık ve müdafilerinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, aşağıda belirtilen dışında hükümlerde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

Sanığa verilen adli para cezalarının 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesi uyarınca taksitlendirilmesine karar verildikten sonra kararda “ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceği" ihtarının belirtilmemesinin aynı Kanun'un 52/4. maddesinin son cümlesine aykırı olduğu değerlendirilmiş; bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, sanık ve müdafilerinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Bursa Bölge Adliye Mahkemesi

13. Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 303. maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün, Adli para cezalarının taksitlendirilmesine ilişkin hüküm fıkrasında yer alan “5275 sayılı kanunun 6545 sayılı kanun ile değişik 106/3 maddesi gereğince infaz edileceği hususunun” ibaresinin çıkartılarak yerlerine “hapse çevrileceği hususunun” ibaresinin eklenmesi suretiyle, İlk Derece Mahkemesi hükümlerindeki hukuka aykırılıkların DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye uygun olarak,

oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme taleplerinin REDDİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Yalova 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi