Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2025/4301 K.2025/11390

Sanık hakkında kurulan hükmün, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. ... 8. Ağır Ceza Mahkemesince, sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir. B. ... Bölge Adliye Mahkemesi 28. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısı ile sanık müdafiinin istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle. 1. Sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, zira elde edilen delillerin kendisi hakkında TCK md. 188'de tanımlı suç yönünden mahkûmiyet hükmü kurulması için yeterli olmadığına,

2. Suç vasfına, uyuşturucuyu kullanmak amacıyla bulundurduğuna, sanığın aleyhine delil bulunmadığına, sanığın kullanma dışında bir amaç için madde bulundurduğuna ilişkin savunmasının aksine, kuşku sınırlarını aşan yeterli ve kesin delil bulunmadığı gözetilmeden mahkûmiyetine karar verildiğine, 3. Kararın bozulmasına ve sanığın tahliyesine karar verilmesi talebine, İlişkindir.

III. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına, sübutuna, delillerin hukuka uygun olarak toplandığına, delillerin değerlendirilmesinde bir hukuka aykırılık bulunmadığına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş: hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, aşağıda belirtilen dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

Sanığa verilen adli para cezasının 5237 sayılı TCK’nın 52/4. maddesi uyarınca 24 eşit taksitte tahsiline ve taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmının tamamının tahsil edileceğine karar verildikten sonra kararda “ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği'' belirtilmeyerek TCK’nın 52/4. maddesinin son cümlesine aykırı olduğu değerlendirilmiş; bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden ... Bölge Adliye Mahkemesi

28. Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 303. maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün, Hüküm fıkrasının sanığa verilen adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin kısmından "...adli para cezasının 5275 sayılı Kanun'un 6545 sayılı Kanun ile değişik 106/3. maddesi gereğince infaz edileceğinin sanığa ihtarına" ibaresinin çıkartılması ve yerine "ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına" ibaresinin yazılması suretiyle, İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılığın DÜZELTİLEREK,