Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2025/7286 K.2026/1810

Sanık hakkında kurulan hükmün, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I.HUKUKİ SÜREÇ A. Iğdır 1. Ağır Ceza Mahkemesince sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir. B.

Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re'sen de istinafa tabi olan hükümdeki hukuka aykırılık düzeltilerek, istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle. 1. Yeterli, somut ve kesin delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, 2. Sanığın ikamet etmediği evde yapılan arama ile ilgisinin bulunmadığına, İlişkindir.

III. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfı ile sübutuna, delillerin değerlendirilmesine ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, aşağıda belirtilen dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

Sanığın adli sicil kaydının incelenmesinde, sanık hakkında birinci kez tekerrüre esas alınan Iğdır Ağır Ceza Mahkemesinin 2015/201 Esas ve 2015/336 Karar sayılı kararının kesinleşme tarihinin 14.12.2020 olduğu, ikinci kez tekerrüre esas alınan Kırklareli 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2018/572 Esas ve 2018/666 Karar sayılı ilamına konu suçun 29.05.2018 tarihinde, Iğdır

2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/384 Esas ve 2018/642 Karar sayılı ilamına konu suçun ise 13.02.2017 tarihinde işlendiğinin, her iki suç tarihinin de 14.12.2020 tarihli kesinleşmeden önce olduğunun anlaşılması karşısında; şartları oluşmadığı halde sanığın ikinci kez mükerir olduğuna ilişkin kabulün hukuka aykırı olduğu, Değerlendirilmiş; bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi

6. Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 303. maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün, Tekerrüre ilişkin paragrafın hükümden çıkartılarak, yerine "Sanığın, Iğdır Ağır Ceza Mahkemesinin 2015/201 Esas ve 2015/336 Karar sayılı ilamı ile uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mükerrir olduğu anlaşılmakla, hakkında hükmolunan cezanın 5237 sayılı TCK'nın 58/6-7. maddesi uyarınca, mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına" ibaresinin yazılması,

Suretiyle, İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılığın DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Iğdır 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi