Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2025/801 K.2025/3721

Sanık hakkında kurulan hükümlerin, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiştir. Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 5271 sayılı CMK'nın 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Adıyaman 3. Ağır Ceza Mahkemesince sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma ve 2313 sayılı Kanun'a aykırılık suçlarından mahkûmiyetine karar verilmiştir. B. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle. 1. Suçların unsurlarının oluşmadığına, 2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, 3. Hükmün gerekçesiz olduğuna, 4. Eylemlerin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma ve kendi kullanımı için kenevir ekme suçlarını oluşturacağına, 5. Arama kararının hukuka aykırı olduğuna, 6. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına, 7. Eksik inceleme yapıldığına,

8. Delillerin hukuka aykırı şekilde toplandığına, İlişkindir.

III. GEREKÇE

Sanık hakkında 2313 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan hüküm kurulurken hükmün A-4. paragrafında hükmedilen para cezası doğru olarak 375.000,00 TL olarak belirtildiği halde, aynı hükmün A-7. paragrafında sanığın neticeten 350.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilerek eksik cezaya hükmedilmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfı ile sübutuna, delillerin değerlendirilmesine, arama kararında bir hukuka aykırılık bulunmadığına, delillerin hukuka uygun olarak toplandığına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik, yargılamanın sonucu etkileyecek nitelikte bir eksiklik bulunmadığı anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, aşağıda belirtilenler dışında hükümlerde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir. A.

Hükmün müsadereye ilişkin bölümünde, uzmanlık raporuna göre bulundurulması suç olmayan 414,2 gram maddenin sahibine iadesine karar verilmesi gerekirken müsaderesine karar verilmesi, B. Uzmanlık raporuna göre üzerinde uyuşturucu madde kalıntısı bulunan ve suçta kullanıldığı anlaşılan terazinin 5237 sayılı TCK'nın 54/1. maddesine göre müsaderesine karar verilmesi gerekirken sahibine iadesine karar verilmesi, C.

Ankara Jandarma Kriminal Laboratuvar Müdürlüğünce suç konusu maddelerden alıkonulan şahit numunelerin de müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesinin, Hukuka aykırı olduğu değerlendirilmiş; bu üç hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünün (A-B-C) bentlerinde açıklanan nedenlerle, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 303. maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün, müsadereye ilişkin bölümünün hükümden tamamen çıkartılarak,

yerine "4-Adıyaman Cumhuriyet Başsavcılığı Adli Emanet Memurluğunun 2024/2016 sırasında kayıtlı uyuşturucu maddeler, 2024/2017 sırasında kayıtlı 84 gram uyuşturucu madde ve Ankara Jandarma Kriminal Laboratuvar Müdürlüğünce suça konu uyuşturucu maddelerden alıkonulan şahit numunelerin karar kesinleştiğinde 5237 sayılı TCK'nın 54/4. maddesi uyarınca, 2024/2017 sırasında kayıtlı suçta kullanıldığı anlaşılan terazinin 5237 sayılı TCK'nın 54/1. maddesi uyarınca MÜSADERELERİNE, 2024/2017 sırasında kayıtlı 414,2 gram maddenin ise karar kesinleştiğinde sahibine İADESİNE," ibarelerinin eklenmesi suretiyle,