Karar Özeti
10. Ceza Dairesi 2025/8551 E. , 2026/27 K. "İçtihat Metni" T U T U K L U MAHKEMESİ :Ceza Dairesi ASIL KARAR TARİHİ : 10.07.2025 EK KARAR TARİHİ : 22.09.2025 SAYISI : 2025/2198 E., 2025/1593 K. SUÇLAR : 1. 2313 sayılı Kanun'a muhalefet 2. Uyuşturucu madde ticareti yapma HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBL
Karar Detayı
10. Ceza Dairesi 2025/8551 E. , 2026/27 K. "İçtihat Metni" T U T U K L U MAHKEMESİ :Ceza Dairesi ASIL KARAR TARİHİ : 10.07.2025 EK KARAR TARİHİ : 22.09.2025 SAYISI : 2025/2198 E., 2025/1593 K. SUÇLAR : 1. 2313 sayılı Kanun'a muhalefet 2. Uyuşturucu madde ticareti yapma HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: 1. Temyiz isteminin reddi ile ek kararın onanması (2313 sayılı Kanun'a aykırılık suçu yönünden) 2. Temyiz isteminin esastan reddiyle hükmün onanması (Uyuşturucu madde ticareti yapma suçu yönünden) Sanık müdafii tarafından yapılan yapılan temyiz başvurusunun ön incelemesi neticesinde; sanık hakkında "uyuşturucu madde ticareti yapma" suçundan kurulan hükmün, temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyiz etmeye hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı; "2313 sayılı Kanuna aykırılık" suçundan verilen hüküm yönünden ise, kesin olarak verilen istinaf başvurusunun esastan reddine dair karara yönelik olarak temyiz yasa yolunun kapalı olduğu tespit edilmiştir. I. HUKUKİ SÜREÇ A. Mersin 1. Ağır Ceza Mahkemesince, sanığın "uyuşturucu madde ticareti yapma" ve "2313 sayılı Kanuna aykırılık" suçlarından mahkûmiyetine karar verilmiştir. B. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin, yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. C. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen ek kararı ile "2313 sayılı Kanuna aykırılık" suçundan verilen hükmün temyiz yasa yoluna tabi olmadığı gerekçesiyle, temyiz başvurusunun reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle; 1. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, 2. Hükmün gerekçesiz olduğuna, 3. Sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine, 4. Eksik inceleme yapıldığına, İlişkindir. III. GEREKÇE A. Sanık Hakkında "2313 sayılı Kanuna Aykırılık" Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden; 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı CMK'nın 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde sanığın temyiz istemi yerinde görülmemiştir. B. Sanık Hakkında "Uyuşturucu Madde Ticareti Yapma" Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden; İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfı ile sübutuna, delillerin değerlendirilmesine, sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmamasına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, aşağıda belirtilen dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir. Sanığa verilen adli para cezasının taksitlendirilmesine karar verildikten sonra kararda ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği ihtarı yerine infazı kısıtlar şekilde karar verilmesinin hukuka aykırı olduğu değerlendirilmiş; bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür. IV. KARAR A. Sanık Hakkında "2313 sayılı Kanuna Aykırılık" Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden; Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin, 22.09.2025 tarihli ve 2025/2198 Esas, 2025/1593 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı CMK'nın 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, B. Sanık Hakkında "Uyuşturucu Madde Ticareti Yapma" Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden; Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenle, sanık ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Adana Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 303. maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün, Hüküm fıkrasının adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin kısmında yer alan "hapse çevrilebileceğinin" ibaresinin çıkartılarak yerine "hapse çevrileceğinin" ibaresi eklenmesi, Suretiyle, İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılığın DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Mersin 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.01.2026 tarihinde karar verildi.
Özgün Analiz
Olay Özeti: Mersin 1. Ağır Ceza Mahkemesi tutuklu sanığı hem uyuşturucu madde ticareti yapma hem 2313 sayılı Kanun'a aykırılık suçlarından mahkûm etmiş; Adana Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesi istinaf başvurusunu esastan reddetmiş, 2313 sayılı Kanun'a aykırılık hükmü yönünden temyiz yolunun kapalı olduğu gerekçesiyle ek kararla temyiz başvurusunu da reddetmiştir. Yargıtay 10. Ceza Dairesi iki suçu ayrı ayrı ele almış ve ticaret hükmünde adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin ihtar hatası saptamıştır.
Hukuki İlke: CMK'nın 286/2-a maddesi uyarınca beş yıl veya daha az hapis cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi kararları temyiz edilemez ve CMK'nın 296/1. maddesi gereği bu yöndeki istem reddedilir; ayrıca taksitlendirilen adli para cezasında ödenmeme halinde cezanın hapse 'çevrilebileceği' değil 'çevrileceği' ihtarının yapılması zorunlu olup bu tür yazım hatası CMK'nın 303. maddesi kapsamında yeniden yargılama gerektirmeden Yargıtay'ca düzeltilebilir.
Uygulama Sonucu: 2313 sayılı Kanun'a aykırılık yönünden temyiz istemi reddedilip ek karar onanmış; ticaret suçu yönünden ise hüküm fıkrasındaki 'hapse çevrilebileceğinin' ibaresi 'hapse çevrileceğinin' olarak düzeltilerek hüküm onanmış ve salıverilme talebi reddedilmiştir.
Dava Strateji Notu: Birden fazla suçtan kurulan hükümlerde her hükmün kanun yolu ayrı ayrı değerlendirilmelidir; kesinlik sınırı altındaki hüküm için temyiz dilekçesi yazmak sonuç doğurmaz. İnfazı ilgilendiren ihtar ve taksitlendirme fıkraları ise müvekkil aleyhine sonuç doğurabilecek yazım hatalarına açıktır ve temyizde düzelttirilebilir.