Karar Özeti
10. Ceza Dairesi 2025/9713 E. , 2026/1945 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/320 E., 2024/3142 K. SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddiyle hükmün onanması Sanık hakkında kurulan hükmün, yapılan ön incelem
Karar Detayı
10. Ceza Dairesi 2025/9713 E. , 2026/1945 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/320 E., 2024/3142 K. SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddiyle hükmün onanması Sanık hakkında kurulan hükmün, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiştir. Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 5271 sayılı CMK'nın 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKİ SÜREÇ A. Gaziantep 5. Ağır Ceza Mahkemesince sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir. B. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; 1. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, 2. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına, ilişkindir. III. GEREKÇE İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfı ile sübutuna, delillerin değerlendirilmesine ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, aşağıda belirtilen dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir. 04.06.2025 tarihli ve 7550 sayılı Yasa'nın 14. maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanun'un 108/3. maddesi uyarınca ikinci defa tekerrür hükümlerinin uygulanması sırasında sanığın koşullu salıverilme hükümlerinden yararlanabileceğine dair yasal düzenleme karşısında, sanık hakkında kurulan hükümde koşullu salıverilmemesine karar verilmiş olmasının, hukuka aykırı olduğu, değerlendirilmiş; bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 303. maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün, Hüküm fıkrasının 8 numaralı paragrafında yer alan "tekerrüre esas alınan mahkumiyette de tekerrüre ilişkin hükümlerin uygulanmış olduğu ve sanığın ikinci kez mükerrir olduğu anlaşılmakla 5275 SAYILI YASANIN 108 (3) MADDESİ GEREĞİNCE SANIĞIN KOŞULLU SALIVERMEDEN YARARLANDIRILMAMASINA," ibaresinin çıkarılması, Suretiyle, İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılığın DÜZELTİLEREK, Tebliğname'ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Gaziantep 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.02.2026 tarihinde karar verildi.
Özgün Analiz
Olay Özeti: Gaziantep 5. Ağır Ceza Mahkemesi sanığı uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûm etmiş ve ikinci kez mükerrir olduğu gerekçesiyle koşullu salıverilmeden yararlandırılmamasına hükmetmiş, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi istinafı esastan reddetmiştir. Yargıtay 10. Ceza Dairesi, müdafiin delil yetersizliği ve vasıf itirazlarını yerinde görmemekle birlikte, hükümden sonra yürürlüğe giren yasa değişikliği nedeniyle tekerrür uygulamasını re'sen ele almıştır.
Hukuki İlke: 04.06.2025 tarihli 7550 sayılı Yasa'nın 14. maddesiyle değişik 5275 sayılı Kanun'un 108/3. maddesi uyarınca, ikinci defa tekerrür hükümleri uygulanan sanık artık koşullu salıverilme hükümlerinden yararlanabilir; hükümde koşullu salıverilmeme kararı verilmiş olması bu değişiklik karşısında hukuka aykırıdır ve yeniden yargılama gerektirmediğinden Yargıtay'ca CMK'nın 303. maddesi kapsamında düzeltilebilir.
Uygulama Sonucu: BAM kararı CMK'nın 302/2. maddesi gereği bozulmuş, ancak yeniden yargılama gerekmediğinden ilk derece hükmünün 8 numaralı paragrafındaki koşullu salıverilmeden yararlandırılmama ibaresi çıkarılmak suretiyle hukuka aykırılık düzeltilerek temyiz isteminin esastan reddi ile hüküm onanmıştır.
Dava Strateji Notu: İkinci kez mükerrir olup koşullu salıverilme yasağıyla cezası infaz edilen hükümlüler için 7550 sayılı Yasa değişikliği somut bir kazanımdır; kesinleşmiş dosyalarda dahi infaz hâkimliğinden bu hükmün uygulanması talep edilmelidir. Temyiz aşamasındaki dosyalarda ise müdafi ileri sürmese bile Yargıtay lehe yasa değişikliğini kendiliğinden düzeltmektedir; yine de dilekçede açıkça talep etmek incelemeyi garantiye alır.