Karar Özeti
10. Ceza Dairesi 2026/119 E. , 2026/1149 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI: 2025/1502 E., 2025/137 K. SUÇLAR: 1. Uyuşturucu madde ticareti yapma HÜKÜMLER: İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : a. Temyiz isteminin esastan reddiyle hükmün düzeltilerek onanması (Uyuşturucu madde ticareti y
Karar Detayı
10. Ceza Dairesi 2026/119 E. , 2026/1149 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI: 2025/1502 E., 2025/137 K. SUÇLAR: 1. Uyuşturucu madde ticareti yapma HÜKÜMLER: İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : a. Temyiz isteminin esastan reddiyle hükmün düzeltilerek onanması (Uyuşturucu madde ticareti yapma suçu yönünden) Sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçu yönünden kurulan hükmün, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiştir. Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 5271 sayılı CMK'nın 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKİ SÜREÇ A. Adana 5. Ağır Ceza Mahkemesince, sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma ve 2313 sayılı Kanun'a muhalefet suçlarından mahkûmiyetine karar verilmiştir. B. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesinin, yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve uyuşturucu madde ticareti yapma suçu yönünden re'sen de istinafa tabi olan hükümlere yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; 1. Suçun unsurlarının oluşmadığına, 2. Hükmün gerekçesiz olduğuna, 3. Teşhis işlemlerinin hukuka aykırı olduğuna, 4. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına, 5. Eksik inceleme yapıldığına, 6. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, 7. Delillerin hukuka aykırı şekilde toplandığına, 8. Re'sen gözetilecek diğer nedenlere, İlişkindir. III. GEREKÇE A. Sanık Hakkında 2313 Sayılı Kanun'a Muhalefet Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden; 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a. maddesinde yer verilen “İlk Derece Mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı CMK’nın 298. maddesi uyarınca reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir. B. Sanık Hakkında Uyuşturucu Madde Ticareti Yapma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden; 1. İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfı ile sübutuna, delillerin değerlendirilmesine, delillerin hukuka uygun olarak toplandığına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, aşağıda belirtilen dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir. 2. Sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiş ise de, mahkemece tekerrüre esas alınan Adana 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 2008/285 Esas ve 2013/245 Karar sayılı ilamında, sanık hakkında "örgüt mensubu suçlu" olarak 5237 sayılı TCK'nın 58/9. maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanması nedeniyle sanığın ikinci kez mükerrir olmadığının anlaşılması ve adli sicil kaydında ikinci kez mükerrirliğe esas alınabilecek başkaca hüküm de bulunmaması karşısında; sanık hakkında birinci kez mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmesi gerekirken ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmesinin, hukuka aykırı olduğu, Değerlendirilmiş; bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür. IV. KARAR A. Sanık Hakkında 2313 Sayılı Kanun'a Muhalefet Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden; Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesi kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B. Sanık Hakkında Uyuşturucu Madde Ticareti Yapma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden; Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenle, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Adana Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 303. maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün, Hüküm fıkrasından mükerrirlere özgü infaz rejimi uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılarak yerine, “Adana 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 2008/285 Esas ve 2013/245 Karar sayılı ilamı ile yağma suçundan hükmolunan 5 yıl hapis cezası nedeniyle, sanık hakkında hükmolunan cezanın 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin 6. ve 7. fıkraları gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” paragrafının yazılması, Suretiyle, İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılığın DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Adana 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.02.2026 tarihinde karar verildi.
Özgün Analiz
Olay Özeti: Uyuşturucu madde ticareti ve 2313 sayılı Kanun'a muhalefet suçlarından mahkûm sanık hakkında, hükmün ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesi kararı temyizde tartışılmıştır.
Hukuki İlke: 2313 sayılı Kanun suçu yönünden CMK 286/2-a uyarınca temyiz yolunun kapalı olduğu; tekerrür yönünden ise esas alınan ilamda TCK 58/9 uyarınca örgüt mensubu sıfatıyla tekerrür uygulandığından sanığın ikinci kez mükerrir sayılamayacağı, TCK 58/6-7 gereği birinci kez mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanması gerektiği belirtilmiştir.
Uygulama Sonucu: 2313 suçu yönünden temyiz reddedilmiş; uyuşturucu suçu yönünden hüküm bozulup CMK 303 gereği infaz rejimi düzeltilerek, temyiz istemi esastan reddiyle hüküm onanmıştır.
Dava Strateji Notu: TCK 58/9 kapsamında örgüt suçundan uygulanan tekerrür, sonraki dosyada mükerrirlik saymasında hesaba katılamaz; infaz rejimi bakımından tekerrüre esas ilamların niteliği titizlikle denetlenmelidir.