Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2026/2581 K.2026/5056

Sanık hakkında kurulan hükmün, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Şanlıurfa 11. Ağır Ceza Mahkemesince sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir. B. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle. 1. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, 2. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına, 3. Sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine, ilişkindir.

III. GEREKÇE

25.12.2025 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5271 sayılı CMK'nın 280/1-e maddesinde 7571 sayılı Kanun'un 25. maddesi ile yapılan değişiklikler de gözetilerek yapılan incelemede.

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 30.04.2025 tarihli ve 2024/6-490 Esas, 2025/197 Karar sayılı kararında da açıklandığı üzere; ilk derece mahkemesi kararlarının Bölge Adliye Mahkemesince hangi hallerde bozulmasına karar verileceğinin CMK’nın 280. maddesinin 1. fıkrasının (e) ve (f) bentlerinde belirtildiği; bu düzenlemeden de anlaşılacağı gibi bölge adliye mahkemesinin bozma kararı verebileceği haller davanın esasına ilişkin değil ve fakat yargılamaya dair usul kurallarının açıkça ihlalleri ile hükme müessir usul kurumlarının ihmali suretiyle hüküm kurulması durumlarına münhasır olup somut olayda "...

Sanığın parkta bulunduğu sırada herhangi bir alışverişin görülmediği ancak sanıktan kullanım sınırı üzerinde uyuşturucu madde ele geçmesi şeklinde gerçekleşen olayda; sanık hakkında TCK'nın 188/4-b maddesinin uygulanma koşullarının bulunmadığı ve buna göre somut olayda birden fazla nitelikli hal durumunun gerçekleşmediği anlaşılmakla; sanık hakkında alt sınırdan uzaklaştırmayı gerektirecek neden bulunmadığı halde yasal koşulları oluşmayan TCK'nın 188/4-b maddesinin uygulanması ve alt sınırdan uzaklaşılması sonucu sanık hakkında fazla hapis ve para cezasına hükmedilmesi,...” şeklindeki Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi

10. Ceza Dairesinin 07.07.2025 tarih, 2025/7335 Esas ve 2025/3956 Karar sayılı bozma kararı ve bu karar üzerine verilen Şanlıurfa

11. Ağır Ceza Mahkemesinin 17.11.2025 tarih, 2025/215 Esas ve 2025/294 Karar sayılı kararlarının CMK'nın 7. maddesinde yer alan“Yenilenmesi mümkün olmayanlar dışında görevli olmayan hakim veya mahkemece yapılan işlemler hükümsüzdür” şeklindeki düzenleme de gözetilerek açıkça hukuka aykırı olduklarından hükümsüz sayılmaları gerektiği anlaşılmakla; ilk derece mahkemesinin ilk kararı ile ilgili olarak gerekiyorsa CMK'nın 280/2. maddesi hükmü de dikkate alınmak suretiyle istinaf incelemesi yapılıp hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı görülmüştür.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, sanık ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi

10. Ceza Dairesinin 31.12.2025 tarih, 2025/11785 Esas ve 2025/6411 Karar sayılı istinaf taleplerinin esastan reddine dair kararının CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Bozma nedeni ile tutukluluk süresi ve tutuklama koşullarında değişiklik bulunmaması karşısında sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE, Dava dosyasının, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi