Karar Özeti
10. Ceza Dairesi 2026/336 E. , 2026/2646 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2025/2939 E., 2025/2004 K. SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddiyle hükmün onanması Sanık hakkında kurulan hükmün yapılan ön inceleme
Karar Detayı
10. Ceza Dairesi 2026/336 E. , 2026/2646 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2025/2939 E., 2025/2004 K. SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddiyle hükmün onanması Sanık hakkında kurulan hükmün yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize etmeye hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKİ SÜREÇ A. İskenderun 2. Ağır Ceza Mahkemesince sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir. B. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık ve müdafinin temyiz sebepleri özetle; 1.Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına, 2. Sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine, 3. Eksik inceleme yapıldığına, 4. Ele geçen maddenin kişisel kullanım sınırları içerisinde kaldığına, 5. Mahkûmiyete yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, İlişkindir. III. GEREKÇE İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfı ile sübutuna, delillerin değerlendirilmesine ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı, dosya kapsamına göre yargılamanın sonucuna etki edecek nitelikte bir eksiklik olmadığı anlaşılmakla sanık ve müdafinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, aşağıda belirtilen dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir. 04.06.2025 tarihli ve 7550 sayılı Yasa'nın 14. maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanun'un 108/3. maddesi uyarınca ikinci defa tekerrür hükümlerinin uygulanması sırasında sanığın koşullu salıverilme hükümlerinden yararlanabileceğine dair yasal düzenleme karşısında, sanık hakkında kurulan hükümde koşullu salıverilmemesine karar verilmiş olması hukuka aykırı, Değerlendirilmiş; bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303. maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün 9. paragrafında yer alan ''5275 sayılı yasanın 108/3.maddesi gereğince ikinci defa tekerrür hükümlerini uygulandığından sanık hakkında koşullu salıverilme hükümlerinin uygulanmamasına '' ibaresinin çıkartılması, Suretiyle İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılığın DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca İskenderun 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.03.2026 tarihinde karar verildi.
Özgün Analiz
Olay Özeti: İskenderun 2. Ağır Ceza Mahkemesi sanığı uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûm etmiş ve ikinci defa tekerrür nedeniyle koşullu salıverilme hükümlerinin uygulanmamasına karar vermiş; Adana BAM 16. Ceza Dairesi istinafı esastan reddetmiştir. Yargıtay 10. Ceza Dairesi, sübuta ilişkin temyiz itirazlarını reddetmekle birlikte koşullu salıverilme yasağını yeni yasal düzenleme karşısında incelemiştir.
Hukuki İlke: 04.06.2025 tarihli ve 7550 sayılı Yasa'nın 14. maddesiyle değişik 5275 sayılı Kanun'un 108/3. maddesi uyarınca, ikinci defa tekerrür hükümleri uygulanan sanık artık koşullu salıverilmeden yararlanabilir; hükümde koşullu salıverilmemeye karar verilmesi bu değişiklik karşısında hukuka aykırıdır ve yeniden yargılama gerektirmeden CMK 303 kapsamında düzeltilebilir.
Uygulama Sonucu: Düzelterek onama: Karar CMK 302/2 gereği bozulmuş, ancak hükümdeki koşullu salıverilme yasağına ilişkin ibare CMK 303 uyarınca çıkarılmak suretiyle hukuka aykırılık düzeltilerek temyiz istemi esastan reddedilip hüküm oy birliğiyle onanmış; salıverilme talebi reddedilmiştir.
Dava Strateji Notu: İkinci kez mükerrir müvekkillerde, 7550 sayılı Yasa değişikliği sonrası hükümde hâlâ koşullu salıverilme yasağı yazıyorsa bu tek başına kazanılabilir bir temyiz sebebidir; infaz aşamasındaki dosyalarda da bu ibarenin kaldırılması müvekkilin infaz süresini doğrudan etkileyeceğinden mutlaka taranmalıdır.