Karar Özeti
10. Ceza Dairesi 2026/355 E. , 2026/2304 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2025/10371 E., 2025/5514 K. SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddiyle hükmün onanması Sanık hakkında kurulan hükmün, yapılan ön ince
Karar Detayı
10. Ceza Dairesi 2026/355 E. , 2026/2304 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2025/10371 E., 2025/5514 K. SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddiyle hükmün onanması Sanık hakkında kurulan hükmün, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiştir. Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 5271 sayılı CMK'nın 299/1. maddesi uyarınca takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKİ SÜREÇ A. Kahramanmaraş 3. Ağır Ceza Mahkemesince sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir. B. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve resen de istinafa tabi olan hükme yönelik istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle; 1. Mahkûmiyete yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, 2. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına, 3. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına, eksik araştırma ile hüküm kurulduğuna, 4. 5237 sayılı TCK'nın 62. maddesinin uygulanması gerektiğine, 5. Tekerrür hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine, 6. İlk Derece Mahkemesinin kararının yeterli gerekçeyi içermediğine, ilişkindir. III. GEREKÇE İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfı ile sübutuna, delillerin değerlendirilmesine, 5237 sayılı TCK'nın 62. maddesinin uygulanmamasına, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı, mevcut delillerin suçun sübutunu ve vasfını tayinde yeterli olduğu, yargılamanın sonucunu etkileyecek nitelikte eksiklik bulunmadığı, İlk Derece Mahkemesinin gerekçeli kararının 5271 sayılı CMK'nın aradığı şartları taşıdığı, Bölge Adliye Mahkemesince de İlk Derece Mahkemesinin gerekçeli kararına dayanıldığı anlaşılmakla sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, aşağıda belirtilen dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir. 04.06.2025 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7550 sayılı Kanun'un 14. maddesiyle değişik 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 108/3. maddesi uyarınca ikinci defa tekerrür hükümlerinin uygulanması durumunda birinci fıkradaki koşullu salıverilme sürelerinin uygulanacağının düzenlendiği dikkate alındığında, "sanık hakkında bu suçtan dolayı almış olduğu cezanın infazında koşullu salıverme hükümlerinin 5237 sayılı TCK'nın 58. ve 5275 sayılı CGTİK'nin 108/3. maddesi gereğince uygulanmasına yer olmadığına," karar verilmesinin, hukuka aykırı olduğu, değerlendirilmiş; bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, sanık ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 303. maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün, Sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin kısmından " sanık hakkında bu suçtan dolayı almış olduğu cezanın infazında koşullu salıverme hükümlerinin 5237 sayılı TCK'nın 58. ve 5275 sayılı CGTİK'nin 108/3. maddesi gereğince uygulanmasına yer olmadığına, " ibaresinin çıkartılması suretiyle, İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılığın DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Hükmolunun ceza miktarı ve tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme taleplerinin reddine, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Kahramanmaraş 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.02.2026 tarihinde karar verildi.
Özgün Analiz
Olay Özeti: Kahramanmaraş 3. Ağır Ceza Mahkemesi sanığı uyuşturucu madde ticaretinden mahkûm etmiş, resen istinafa da tabi olan hükme yönelik başvuruları Gaziantep BAM 10. Ceza Dairesi esastan reddetmiştir. Temyizde sübut, vasıf, TCK m.62 ve tekerrür itirazları ileri sürülmüş; Yargıtay bu itirazları reddetmekle birlikte hükümde infaza ilişkin bir hukuka aykırılık saptamıştır.
Hukuki İlke: 04.06.2025 tarihinde yürürlüğe giren 7550 sayılı Kanun'un 14. maddesiyle değişik 5275 sayılı Kanun'un 108/3. maddesi uyarınca ikinci kez tekerrür hâlinde birinci fıkradaki koşullu salıverilme süreleri uygulanır; bu nedenle hükümde 'koşullu salıverilme hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına' şeklindeki ibare hukuka aykırıdır ve CMK m.303 kapsamında yeniden yargılama gerektirmeden Yargıtayca düzeltilebilir.
Uygulama Sonucu: BAM kararı CMK m.302/2 gereği bozulmuş, ancak koşullu salıverilmeye ilişkin hukuka aykırı ibare hükümden çıkarılmak suretiyle düzeltilerek temyiz istemlerinin esastan reddi ile hüküm onanmış, salıverilme talepleri reddedilmiştir.
Dava Strateji Notu: İkinci kez tekerrür uygulanan eski tarihli hükümlerde 7550 sayılı Kanun değişikliği sonrası 'koşullu salıverilmeden yararlanamaz' ibaresi kalmışsa bu, temyizde veya infaz aşamasında düzelttirilebilecek somut bir kazanımdır; müdafiler tekerrürlü dosyalarda infaz rejimi kaydını mutlaka bu değişiklik ışığında taramalıdır.