Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2026/485 K.2026/2512

Sanık hakkında kurulan hükmün, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Ankara 37. Ağır Ceza Mahkemesince sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir. B. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle. 1. Bulunan uyuşturucu maddenin kendisine ait olmadığına, evde diğer kardeşi ile yaşadığını, maddelerin de kilitli olan kardeşine ait odadan çıktığına, yeterli araştırma yapılmadan karar verildiğine, 2. Uyuşturucu sattığına dair herhangi bir delil bulunmadığına, 3. Kişisel kullanım miktarı değerlendirmesi yapılmadığına, yalnızca madde cinsi dikkate alınarak ticaret kabulü yapıldığına,

4. Sanığın yalnızca kendi kullanımı için metamfetamin maddesi temin ettiğini, ele geçirilen miktar ve tür, satış veya ticaret amacıyla bulundurduğuna ilişkin kesin bir delil olmadığına, 5. Şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince beraat kararı verilmesi gerektiğine, 6. Yargılama sürecinde saygılı tutum ve davranışları dikkate alınarak 5237 sayılı TCK'nın 62. maddesinin uygulanması gerektiğine, İlişkindir.

III. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfı ile sübutuna, delillerin değerlendirilmesine, 5237 sayılı TCK'nın 188/4-a maddesinin uygulanmasına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı, sanık hakkında TCK'nın 62. maddesinin uygulandığı, hükme esas alınan delillerin hukuka uygun şekilde elde edildiği anlaşılmakla sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, aşağıda belirtilen dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı Adli Emanet Memurluğunun 2024/31643 sırasında kayıtlı materyaller üzerinde yapılan inceleme neticesinde parmak izi tespit edilmesi karşısında dosyada delil olarak saklanılması yerine TCK'nın 54/1. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğu, Değerlendirilmiş; bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, sanık ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Ankara Bölge Adliye Mahkemesi

18. Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 303. maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün, Hüküm fıkrasının 4. maddesinde yer alan "Adli emanetin 2024/31643 sırasında kayıtlı eşyaların suçta kullanılması nedeniyle TCK'nın 54/1. maddesi uyarınca müsaderesine" ibaresinin çıkartılması ve yerine "Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı Adli Emanet Memurluğunun 2024/31643 sırasında kayıtlı parmak izi tespit edilen emanetlerin dosyada delil olarak saklanılmasına" ibaresinin eklenilmesi,

Suretiyle, İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılığın DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Ankara 37. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi