KÜNYE
10. Hukuk Dairesi 2011/14592 E., 2012/26557 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 21 Aralık 2012
Karar Metni
336 kelime·2 dk okuma
... adına Av. ... ile 1-... Elekt. Mak. İnş. Taah. San. ve Tic. Ltd. Şti. 2-... adına Av. ... 3-... adına Av. ... arasındaki dava hakkında Sincan 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesinden verilen 17.06.2011 günlü ve 2010/135-2011/384 sayılı hükmün, davacı ve davalılardan ... avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
1- Dosya içindeki belgelerden, dava dilekçesine ekli gelir tablosu ile Kurum’un sonradan gönderdiği gelir belgesinde, davaya konu iş kazasında ölen sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelirlere ilişkin olarak çelişki bulunmakta olup; Mahkemece, çelişkinin nedeni Kurum’dan sorularak, davaya konu iş kazası sonucu ölen sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelirin ilk peşin değeri Kurum’dan sorulup, cevabi yazı dosya içine konulduktan;
2- Sincan 3. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2006/167 Esas sayılı dosyası ilgili mahkemeden celbedilip, dosya içine konulduktan;
3- Dosya içeriğinden, davalılardan ... vekilinin 25.07.2011 günlü temyiz dilekçesini sunarken ¼ oranı olan 337,70 TL. nispi temyiz harcı yerine, 18,40 TL. maktu harç yatırdığı anlaşılmaktadır.
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3. maddesi gözetilerek, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 434. maddesi ile ilgili 25.01.1985 gün ve 5/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı hükmü gereğince, temyiz isteği, dilekçenin temyiz defterine kaydettirildiği tarihte yapılmış sayılır ve temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin tamamı ödenir.
Temyiz harç ve giderlerinin ödenmemiş veya eksik ödenmiş olduğunun sonradan anlaşılması durumunda, karar veren hakim tarafından yedi günlük kesin süre tanınarak, bu süre içerisinde ödenmesi veya eksikliğin tamamlanması, aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı temyiz edene yöntemince ve yazılı olarak bildirilir. Ancak, temyiz harcının mahkeme kalemince hesaplanıp temyiz edenden istendiği halde süresinde ödenmediği belgelendirilmiş ise temyiz isteğinin reddi gerekir.
Yargıtay 10. Hukuk Dairesi, E. 2011/14592, K. 2012/26557, 21 Aralık 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama