Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2012/11294 K.2013/7539

Davacı, iş kazası sonucu sürekli iş göremez duruma gelen sigortalıya yapılan yardımların, davalıdan 506 sayılı Yasanın 26. maddesi gereğince tazminine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir. Hükmün, taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi. Davasının yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın 26. maddesidir. Bu maddeye dayanan rücu davalarında, kusurun belirlenmesinde, öncelikle iş kazasının ne şekilde olduğu, dosya içeriğindeki tüm deliller takdir olunarak, varsa çelişki giderilerek belirlenmeli ve kabul edilen maddi olgular doğrultusunda, kusur oran ve aidiyeti konusunda bilirkişi incelemesine gidilmelidir.

Eldeki davada, 3.1.2012 tarihli 2 makine, 1 inşaat mühendisinden oluşan 3 kişilik iş güvenliği uzmanı bilirkişiler tarafından tanzim edilen, iş kazasında, davalı işverenin % 75, sigortalının ise % 25 oranında kusurlu olduğunu belirten bilirkişi heyeti raporu dikkate alınarak,

davalının % 75 kusurlu olduğu kabul edilerek hüküm kurulmuş ise de, dosya kapsamında mevcut aynı iş kazası nedeniyle 3 makine mühendisi tarafından tanzim edilen raporda davalı işverenin % 25, sigortalının % 75 oranında kusurlu bulunması karşısında, kaza nedeniyle yürütülen ceza mahkemesi dosyası celbedilip, akabinde kazanın gerçekleştiği iş kolunda ve iş güvenliği alanında uzman bilirkişi heyetinden, mevcut raporlar arasındaki çelişkiyi giderecek biçimde rapor alınıp irdelenmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli, hüküm bozulmalıdır.