KÜNYE
10. Hukuk Dairesi 2012/12728 E., 2012/11400 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 14 Haziran 2012
- Mahkemesi
- İş Mahkemesi
- No
- 888-375
Karar Metni
250 kelime·1 dk okuma
Dava, sigortalı davacı tarafından karşılanan yapay damar niteliğindeki medikal malzeme bedeli olan 2.085,71 TL.nin davalı SGK Başkanlığı’ndan yasal faiziyle birlikte alınması istemine ilişkindir.
Mahkemece, uyulan bozma ilamı sonrasında, yapılan yargılama sonunda talep kısmen kabul edilerek 1.391,55 TL.nin hüküm altına alınmasına ilişkin olarak 13.04.2012 tarihli karar verilmiştir.
Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
21.07.2004 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngördüğü istisnalar dışındaki hükümleri yayım tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun ve ayrıca 5236 sayılı Kanun, katsayı artışı da uygulanmak suretiyle bu kanunların yürürlük tarihinden sonra yerel mahkemelerce verilen hükümler yönünden 2012 yılı için 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 427’nci maddesindeki temyiz (kesinlik) sınırını 1.690,00 TL. olarak değiştirmiştir.
Alacağın bir kısmının dava edilmiş olması halinde temyiz (kesinlik) sınırının saptanmasında alacağın tamamının gözetilmesi, tümü dava konusu yapılan bir alacağın kısmen kabulünde ise temyiz (kesinlik) sınırının belirlenmesinde kabul ve reddedilen miktarların esas alınması 1086 sayılı Kanunun 427’nci maddesi hükmü gereğidir.
İnceleme konusu davada, ilk derece mahkemesince hüküm altına alınan ve temyiz denetimine konu olan tutar, yukarıda değinilen temyiz (kesinlik) sınırını aşmadığından, anılan karara karşı temyiz yoluna başvurulması hükmolunan miktar itibarıyla olanaksızdır. O halde, davalı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinin miktar itibarıyla kesinlik nedeniyle reddi gerekmektedir.
Yargıtay 10. Hukuk Dairesi, E. 2012/12728, K. 2012/11400, 14 Haziran 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama