Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2012/4377 K.2013/4556

Dava, rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı ve davalı avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalının tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı Kurumun temyiz itirazlarına gelince; Somut olayda, 27.02.2001 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu yaralan sigortalıya yapılan geçici iş göremezlik, tedavi masrafları ve peşin sermaye değerli gelirin 506 sayılı Yasanın 26. maddesi gereğince davalıdan rücuen tahsili talep edilmiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda, taleple bağlı kalınarak 126,63 TL geçici iş göremezlik ödeneğinin ödeme tarihinden, 4,30 TL hastane masrafının sarf tarihinden, ilk peşin sermaye değerli gelir ve sosyal yardım zammı yönünden ise 4569,76 TL'nin onay tarihi 20/09/2011 tarihinden itibaren yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş, onay tarihi 10/04/2003 olmasına rağmen 20/09/2011 tarihinden itibaren yasal faize hükmedilerek HMK’nun 183. maddesi gereğince maddi yazım hatası yapılmıştır.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.