KÜNYE
10. Hukuk Dairesi 2013/13497 E., 2014/13482 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Haziran 2014
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi
Karar Metni
303 kelime·2 dk okuma
Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.
Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Hükmün, davalıların avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre, sair temyiz itirazlarının REDDİNE;
1-)5502 sayılı Kanunun 36. maddesi gereğince davalı .... Başkanlığının her türlü harçtan muaf olması nedeniyle, başvurma ve peşin harçlarının yargılama masrafına dahil edilmek suretiyle harçtan sorumlu tutulmasının mümkün olmadığı;
2-)Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 28.5.2008 gün ve 10-370/410 sayılı kararında da belirtildiği üzere, vekalet ücreti de dahil yargılama giderlerinin davada haksız çıkan, yani aleyhe hüküm verilen tarafa yükletileceği yönündeki 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 326. maddesi (Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 417. maddesi) gereği, tarafların haklı çıktığı oranda yargılama giderlerinin paylaştırılması gerektiği ve Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 3. maddesi gereğince ret nedeni ayrı olan davalılar lehine ayrı ayrı avukatlık ücretine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.
Ne var ki; bu aykırılıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, davanın açıldığı tarihteki yasal mevzuata göre davacı isteminde haklı olduğundan aleyhine yargılama giderine hükmedilmesinin mümkün olmadığı ile 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi göz önünde bulundurularak 1086 sayılı Kanunun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.
Yargıtay 10. Hukuk Dairesi, E. 2013/13497, K. 2014/13482, 2 Haziran 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama