Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2013/2995 K.2013/9409

Dava, 1479 sayılı Yasaya tabi sigortalılık süresinin iptali, yaşlılık aylığı bağlanması gerektiğinin tespiti ile aylıkların yasal faizi ile tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosya kapsamına göre; davacının Aydın 1. İş Mahkemesinin 2008/8 Esas-324 Karar, sayılı ile SSK‘lı hizmetleri dışında kalan 18.09.1975-06.02.1983, 01.03.1983-31.03.1985, 03.08.1985-21.05.1992, 11.08.1992-30.04.1996, 27.08.1996-31.03.1997, 16.06.1997-31.01.1998, 04.09.1998-21.06.1999, 02.01.2000-01.06.2000, 01.11.2001-05.08.2005 tarihleri arasında l479 sayılı Yasaya tabi sigortalı olduğunun tespitine karar verildiği, 30.04.2011 tarihinde yaşlılık aylığı tahsis talebinde bulunduğu, 1479 sayılı Yasa kapsamındaki sigortalı hizmetlerin bildirilmesinin istendiği,

Mahkeme kararı ile tespit edilen 24 yıl 2 ay 4 günlük sigortalılık süresine göre davacının 30.06.2011 tarihi itibariyle 6111 sayılı Yasa kapsamında 26.468,36 TL yapılandırılmış prim borcunun bulunduğunun bildirildiği, Mahkemece; davacının 01.04.2002-05.08.2005 tarihleri arası primi ödenmeyen Bağ-Kur sigortalılık süresinin 5510 sayılı Kanunun geçici 17. maddesi gereği sigortalılık süresi olarak değerlendirilmeyeceğinden bahisle, 2002/3. ay sonu itibari ile Bağ-Kur sigortalısı sayılması gerektiği ve davacının 30.04.2011 tahsis talep tarihine göre yaşlılık aylığı bağlanması için kanunun aradığı 25 yıldan beri sigortalı bulunma,

en az 5000 gün MYÖ sigorta primi ödenmiş olması şartını yerine getirildiğinden davacıya tahsis talep tarihini izleyen aybaşından itibaren 4/a sigortasından yaşlılık aylığı bağlanması gerektiğinin tespitine karar verilmiştir..

1479 sayılı Bağ-Kur Kanunu'nun 22.02.2006 gün ve 5458 sayılı Kanunu 13. maddesi ile değişik Ek 19. maddesi ile, 5510 sayılı Kanuna 5754 sayılı Kanun ile eklenen geçici 17. maddelerine göre; Bağ-Kur’a kayıt ve tescili yapıldığı halde, beş yıl ve daha fazla süreye ilişkin prim borcu bulunanlar ile, beş yıl ve daha fazla süre

prim ödemeyenlerin sigortalılıkları; prim ödemesi bulunan sigortalının ödediği primlerin tam karşıladığı ayın sonu itibariyle, prim ödemesi bulunmayan sigortalının sigortalılığı ise, tescil tarihi itibariyle durdurulur, prim borcuna ait süreler sigortalılık süresi olarak değerlendirilmez, bu sürelere ilişkin prim tutarlarına Kurum alacakları arasında yer verilmez (YHGK 28.06.2006 Tarih ve 2006/21-485-483 sayılı kararı). Anılan yasal düzenlemeden açıkça anlaşıldığı gibi, beş yıldan fazla prim borcu olmak şartıyla, prim borcu bulunan süreye ilişkin sigortalılık süresinin tamamının durdurulması mümkün bulunmaktadır. Primi ödenmemiş Bağ-Kur sigortalılık süresinin 5 yıldan az olduğunun anlaşılması durumunda ise, anılan düzenlemenin uygulama olanağı bulunmamaktadır.

Yukarıda belirtilen açıklamalar uyarınca, Mahkemece; davacının primi ödenmemiş sigortalılık süresi belirlenerek, primi ödenmemiş sigortalılık süresinin 5 yıldan az olması halinde, 5510 sayılı Kanunun geçici 17. Maddesi hükmünün uygulanamayacağı, davacının primi ödenmemiş bu döneme ait sigortalılık süresinin değerlendirilmesi gerekeceği ve yaşlılık aylığı bağlama koşullarının da buna göre belirlenmesi gerekeceği kabul edilerek, hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

M.K. · T.H.: Selin KAN