Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2013/4686 K.2013/24003

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Kararın, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297. maddesinin b bendinde (Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 388. maddesinde) tanımlanan unsurları taşıması ve “tarafların ve davaya katılanların kimlikleri ile varsa kanunî temsilci ve vekillerinin ad ve soyadları ile adresleri” yönündeki hükümlerinin kararın yazımında dikkate alınması gerekir. Davalılardan Halil Önoğul’un karar başlığına ... olarak yazılması, Hukuk Muhakemeleri Kanununun 304. maddesi gereğince mahallinde düzeltilebilmesinin mümkün bulunmasına göre bozma nedeni yapılmamıştır.

Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasa’nın 26.maddesi olup, anılan Yasa'nın 92. maddesi ise, "Malullük, yaşlılık ve ölüm sigortaları ile iş kazalarıyla meslek hastalıkları sigortasından hak kazanılan aylık ve gelirler birleşirse, sigortalıya veya hak sahibine bu aylık ve gelirlerden yüksek olanın tümü, eksik olanın da yarısı bağlanır. Bu aylık ve gelirler eşitse, iş kazalarıyla meslek hastalıkları sigortasından bağlanan gelirin tümü, malullük, yaşlılık ve ölüm sigortalarından bağlanan aylığın da yarısı verilir." düzenlemesini içermektedir.

Eldeki davaya konu somut olayda, 04.01.2003 tarihinde meydana gelen trafik iş kazası sonucu vefat eden sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelirin, 506 sayılı Yasa'nın 92. maddesi uyarınca yarıya indirilmesi ve bu indirimin davalının tazminle sorumlu olduğu ilk peşin sermaye değerli gelir miktarına yansıtılması gereği karşısında, 16.04.2012 tarihli kurum cevabında 506 sayılı Yasanın 92. maddesi hükmü dikkate alınarak hesaplanan ilk peşin değerli gelirler ve fiili ödeme

miktarlarının bildirildiğinin belirtildiği anlaşılmakla, 15.096,32TL gelir ve 171,50 TL cenaze yardımından oluşan kurum zararının davalıların sorumlu olduğu %90 kusur karşılığının 13.586,69TL gelir ve 154,35TL cenaze yardımı olduğu gözetilerek, talebe itibar edilmesi gerekirken, hatalı değerlendirme ile eksik kurum alacağına hükmedilmesi,

Bununla birlikte, davanın müşterek müteselsil sorumluluk esasına göre açılmış olup, yargılama giderleri ile vekâlet ücretinin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili yerine, “davalılardan" tahsiline yönelik hüküm tesis edilmesi, temyiz edenin sıfatına göre, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 6100 sayılı Kanunun geçici 3'üncü maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı Kanunun 438’inci maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.