Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2014/24145 K.2016/4269

Dava, rucüan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamda belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum ve davalılardan ... ..... vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerekçelere göre, davalı ...... vekilinin tüm, davacı Kurum vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

Davacı Kurum, davalı işyerinde taşaron olarak faaliyet gösteren ...... işçisi olan ...... 23.9.2003 tarihinde iş kazası geçirip yaralandığı, kurumca yapılan peşin sermaye değerli gelir, tedavi gideri ve geçici iş görmezlik gelirinin talep edildiği Mahkemece, 100.807,56 TL ilk peşin sermaye değerli kurum alacağının onay tarihi olan 30/12/2009 tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte, 8.929,83 TL sarf ve ödeme alacağının, sarf ve ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, karar verilmiştir.

HMK 297. maddesinde belirtildiği üzere ''...hüküm fıkrasının sonuç kısmında, gerekçeye ait bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi '' gerekir.

100.807,56 TL ilk peşin sermaye değerli kurum alacağının onay tarihi olan 30/12/2009 tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte, 8.929,83 TL (masrafın) sarf ve ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline (dair) hüküm doğru ise de, ilamın hüküm kısmında hükmün 2. paragrafında “sarf ve ödeme alacağının” şekilinde hüküm kurulmak suretiyle infazında tereddüt oluşturacak şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılıkların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.