Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2014/24713 K.2015/4837

İş Mahkemesi

Dava, rücûan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava; ek dava niteliğinde olup, iş kazası sonucu sürekli işgöremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan gelirlerin rücûan tahsiline karar verilmesi istemine ilişkindir.

Önceki bozma ilâmında; ilk rücû davasının kesinleşmesi beklenerek, kalırsa, gelirin ilk peşin değerinden kusur farkına isabet eden kısmının hüküm altına alınması, gelirlerdeki artışların istenilemeyeceği hususu belirtilmiştir.

... İş Mahkemesi'nin 18.06.2013 tarih ve 2013/374 esas ve 579 karar sayılı ilk rücû davasında; davalı ... % 65, davalı ... % 5, dava dışı ... % 10, sigortalı % 20 oranında kusurlu bulunmuş olup, bağlanan gelirin ilk peşin değerinin % 70 kusur karşılığına isabet eden tutara hükmolunmuş olup, Dairemizin 17.12.2013 tarih ve 2013/23839 esas ve 24656 karar sayılı ilamı ile onanarak kesinleştiği, böylece eldeki davada bakiye % 10 kusur karşılığı olan ilk peşin değer miktarına hükmedilmesi gerektiği gözetilmeksizin, davanın artışlara ilişkin olduğundan bahisle, reddine karar verilmesi, usûl ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki, bu aykırılığın giderilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemesi Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.