Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2015/14402 K.2016/5150

Dava, hizmet borçlanması sonucu yurtdışı sigorta başlangıcının 26.01.1979 olduğunun tespiti ve tahsis istemine ilişkindir. Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi. 1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- İncelenen dava dosyasında, 14.12.2006 tarihinde 26.01.1979-25.04.1987 arası (2969 gün) yurtdışı hizmet borçlanması talebi ve 26.10.2007 tarihinde yapılan ödeme sonrası bu sefer 28.02.2008 tarihinde 26.04.1986-21.01.1988 arası (625 gün) yurt dışı (ev hanımlığı) hizmet borçlanması talebi ve 29.05.2008 tarihinde yapılan ödeme ile davacının 26.01.1979-24.04.1987 tarihleri arası 5510 sayılı yasanın 4/1-a maddesi, 27.04.1986-21.01.1988 tarihleri arası 5510 sayılı yasanın 4/1-b maddesi kapsamında değerlendirildiği,

öte yandan 01.11.2007-30.09.2008 tarihleri arasında (330 gün) 4/1-a kapsamında isteğe bağlı, 01.10.2008-27.02.2012 tarihleri arasında (1227 gün) 4/1-b kapsamında isteğe bağlı hizmetinin bulunduğu ve davacının 19.09.2013 tarihinde tahsis talebinde bulunması üzerine sigorta başlangıç tarihinin davalı Kurum tarafından kabul edilmemesi ve tahsis şartları oluşmadığından bahisle talebin reddedilmesi üzerine açılan işbu davada, mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda,

çakışan 27.04.1986-25.04.1987 tarihleri arasındaki süre yönünden ev hanımlığı borçlanmasına geçerlilik tanımak ve fiili hizmet borçlanmasını geçersiz saymak gerektiği belirtilerek sonuç olarak 1479 sayılı yasanın 35/b,c ile geçici 10/3-d maddeleri uyarınca yaşlılık aylığı şartlarının oluşmadığı belirtilmiştir

Mahkemece, sigorta başlangıcı yönünden yapılan tespit yerinde görülmüş ise de, yapılan borçlanmaların hangi sigortalılık kapsamında kaldığına dair değerlendirme eksik inceleme ve araştırmaya dayalıdır.

3201 sayılı yasanın 5. maddesinin 4. fıkrası “Yurtdışı hizmet borçlanmasına ait süreler 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'na göre hangi sigortalılık haline göre geçmiş sayılacağının belirlenmesinde.

Türkiye'de sigortalılıkları varsa borçlanma talep tarihindeki en son sigortalılık haline göre, sigortalılıkları yoksa aynı Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi kapsamında geçmiş sigortalılık süresi olarak kabul edilir. “ hükmüne amir olup, ilgili maddenin 17.04.2008 tarihinde 5754 sayılı yasanın 79. maddesi ile ek olarak getirildiği göz önüne alındığında, davacı tarafından borçlanılan 26.04.1986-21.01.1988 tarihleri arasındaki sürenin hangi hizmet kapsamında kaldığının değerlendirilmemesi ile 27.04.1986-25.04.1987 tarihleri arasındaki borçlanma yönünden mükerrer ödeme olup olmadığı hususunun araştırılıp,

tahsis şartlarının da bu araştırma ve değerlendirme sonucuna göre değerlendirilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.