Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2017/6116 K.2018/596

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkeme, uyulan bozma ilamı uyarınca davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, fer'i müdahil Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerekçelere göre, davalı Kurum’un sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davalı işverenlere ait Süray Petrol Tesisleri işyerinde 1976-2001 tarihleri arası dönemde hizmet aktiyle sürekli çalışmanın tespiti istemine ilişkin olan davada;

a) Mahkemenin, 02.11.1981-05.03.1982 tarihleri arası askerlik dönemi öncesi davaya konu yapılan çalışma sürelerinin hak düşürücü süre kapsamında kaldığından bahisle reddine ilişkin kabulü; dosya içeriğine, toplanan delillere ve özellikle de karşı temyiz bulunmamasına göre yerindedir.

b) Mal Müdürlüğünün 06.10.2011 tarihli yazısı ve Ticaret Sicil kayıtlarına göre, davalılar murisi Ahmet Çelik’in, 1971 yılı itibarıyla başlayan vergi kaydının, 22.04.1993 tarihi itibarıyla tescille kurulan diğer davalı ... Sn. ve Tc. Ltd. Şti’ne aynı tarih (22.04.1993) itibarıyla geçiş yaptığının anlaşılması karşısında; davalılar murisi Ahmet Çelik’in 01.05.1982-22.04.1993 tarihleri arası çalışmalardan, diğer davalı ... Sn. ve Tc. Ltd. Şti’nin ise, 22.04.1993-31.12.1998 tarihleri arası çalışmalardan sorumluluğuna hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde sorumluluk dönemlerinin hatalı belirlenmesi isabetli görülmemiştir.

c) Mahkemece, 18.07.2006 tarihli ilk hükümle, davacının 1976-1990 arası yıllık 120’şer gün üzerinden, 1991-1999 arası dönemde ise, kimi zaman tam zamanlı (yıllık 360 gün), kimi zaman kısmi zamanlı (yıllık 120’şer gün) çalışmalar üzerinden karar tesis edilmiş olması ve giderek anılan hükmün davacı tarafından temyiz

./..

edilmeksizin, davalılar temyizi üzerine Dairemizce bozma kararı verilmiş olması karşısında; davalılar murisi Ahmet Çelik yönünden 01.05.1982-22.04.1993 tarihleri arası, davalı ... Sn. ve Tc. Ltd. Şti. yönünden ise 22.04.1993-31.12.1998 tarihleri arası için eksik çalışma sürelerinin belirlenmesinde, anılan davalılar yararına oluşan usuli kazanılmış hak durumu dikkate alınması gerekirken, bu yönde bir değerlendirme yapılmaksızın 1982-1998 arası yıllık 360 günlük çalışma nisabıyla karar tesisi hatalıdır.

d) Kabule göre de; hükmün 1 no’lu bendinin b alt bendinde, davalı ... Sn. ve Tc. Ltd. Şti. nezdinde geçen çalışma sürelerinin belirlenmesinde, bir taraftan 01.09.1991-31.12.1998 tarihleri arası bildirilmeyen çalışma gün sayısı 4 yıl 1 ay 9 gün (1.479 gün) olarak kabul edilirken, diğer taraftan bentin devamında, bununla çelişecek şekilde eksik toplam gün sayılarının 1.820 ve 1.185 gün gibi iki farklı şekilde alınması hatalıdır.

Açıklanan maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, fer'i müdahil Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.