Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2019/1012 K.2019/2721

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin tüm davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı ..., sigortalıya bağlanan sürekli iş göremezlik geliri,ödenen geçici iş göremezlik ödeneği ve sarf edilen tedavi masrafları nedeniyle meydana gelen Kurum zararının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Sigortalıya bağlanan sürekli iş göremezlik gelirinin ilk peşin değeri 65.262,91 TL, ödenen geçici iş göremezlik ödeneği 1.955,76 TL, yapılan tedavi masrafı 131,76 TL dir.

Davacı ... tarafından, yukarıda belirtilen Kurum zararının tamamı talep edilmiştir.

Hükme esas alınan kusur raporunda, davalı işverenin % 75, kazalı sigortalının % 25 kusurlu olduğu tespit edilmiştir. Mahkemece, davalı işverenin kusuru oranında sorumlu olduğu kabul edilerek hesap yapılıp davanın kısmen kabulüne karar verilmesi gerekirken, bozma öncesi hükümolunan miktar Kurum zararı olarak kabul edilip % 75 kusur karşılığına hükmedilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.