KÜNYE
10. Hukuk Dairesi 2019/6214 E., 2019/9353 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Aralık 2019
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi
Karar Metni
365 kelime·2 dk okuma
Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.
Mahkemece, ilamında belirttiği şekilde davanın davalı ... yönünden kabulüne, davalı .... yönünden ise kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Hükmün, davacı Kurum vekili ile davalı .... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteği süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
Dava, 06.02.2011 tarihinde meydana gelen trafik iş kazası sonucu ölen sigortalının haksahiplerine bağlanan ilk peşin değerli gelirlerden oluşan sosyal sigorta yardımlarının kusurlu sürücü ... ile kusurlu aracın trafik sigorta şirketinden 5510 sayılı Yasa'nın 21/4 maddesi uyarınca rücuan tahsili istemine ilişkin olup, Mahkemece davanın, davalı ... yönünden kabulüne, davalı ... şirketi yönünden ise kısmen kabulüne hükmedilmiş, ancak ıslah edilen kısım yönünden faizi ıslah tarihinden başlatmak suretiyle hüküm tesis ettiği anlaşılmaktadır.
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan davacı Kurum ve davalı .... vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2-Rücu davalarında faiz başlangıcı, giderler yönünden sarf ve ödeme tarihi, gelirler yönünden ise gelir bağlama kararının Kurumun yetkili organlarınca onandığı tarih olup, faiz başlangıç tarihinin ayrıca gösterilmesine, davadan önce Kurumun temerrüde düşürülmesine gerek yoktur. (YİBBGKK 01.07.1994 T, 1992/3 E, 1994/3 K) Davacı Kurumun dava dilekçesi talep ettiği gelirler yönünden gelirin onay, giderler yönünden sarf tarihinden itibaren faize hükmedilmesi gerekirken, Mahkemece ıslah edilen kısım yönünden ıslah tarihinden itibaren faize hükmedilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.
Ne var ki, bu konunun düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.
Yargıtay 10. Hukuk Dairesi, E. 2019/6214, K. 2019/9353, 2 Aralık 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama