Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2019/910 K.2019/2455

Dava, Tarım Bağ-Kur sigortalılığının başlangıç tarihinin 1997 yılı olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak ilâmında belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne, davacının “01.10.1997-31.12.1997 ile 01.09.2001-31.12.2001 tarihleri arasında Tarım Bağkur sigortalısı olduğunun tespitine” karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacının Toprak Mahsulleri Ofisi Genel Müdürlüğünce Eylül 1997 ayında yapılan tevkifat kesintisi nedeniyle 01.10.1997-31.12.1997 döneminde Tarım Bağkur sigortalısı olduğunun tespiti yönünden verilen karar yerinde olmakla birlikte;

1- Mahkemece, bu dönemi takip eden 01.01.1998 ile davacının Kurum kayıtlarında Tarım Bağ-Kur sigortalısı olarak tescil edildiği 01.09.2001 dönemine ilişkin, davacının sigortalılık iradesini ortaya koyacak herhangi bir başvurusu, prim ödemesi, ürün satışı veya bu satışlardan yapılan prim tevkifatı bulunmadığı tespiti yapılmasına karşın, söz konusu döneme ilişkin davanın kısmen reddine karar verilmemesi ve davalı lehine vekalet ücreti ile yargılama giderlerine hükmedilmemesi,

2- Kurum kabulünde olan ve tespitinde hukuki yarar bulunmadığı gibi uyuşmazlık konusu da olmayan 01.09.2001-31.12.2001 döneminde davacının Tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmesi yerinde görülmemiştir.

Mahkemece yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.