Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2020/8443 K.2021/7757

İstanbul Anadolu 29. İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir. İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne dair verilen karara karşı davalılar vekilleri tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesince verilen kararın, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM

Davacı vekili, 22.04.2011 tarihli meydana gelen iş kazası neticesinde yaralanan sigortalıya 74.242,38 TL ödeme yapıldığından bahisle yasal faizi ile beraber davalılardan tahsilini talep etmiştir.

II-CEVAP

Davalı vekili, olayın gerçekleşmesinde kusurlu olmadıklarından bahisle davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III-MAHKEME KARARI

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

Davanın kabulü ile; "Peşin sermaye değeri yönünden 57.933, 30 TL nin onay tarihinden itibaren geçici iş göremezlik ödeneği yönünden 3.670,52 TL nin onay tarihinden itibaren, tedavi giderleri yönünden 12.638,56 TL nin sarf tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, ,” şeklinde karar verilmiştir.

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Mahkemece, dosya kapsamı, mevcut delil durumu çerçevesinde yapılan inceleme sonucu ilk derece mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından davalı vekillerinin istinaf başvurusunun Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine dair karar verilmiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ

Davalılar vekili, iş kazasının işçinin kusurundan kaynaklandığını söyleyerek kararın bozulmasını istemiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME

2- Dava, 22.04.2011 tarihli meydana gelen iş kazası neticesinde yaralanan sigortalıya bağlanan gelirin rücuan tazmini istemine ilişkin olup davanın yasal dayanağı, olay tarihinde yürürlükte bulunan ve 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 21. ve 76. maddeleri olup kusurun belirlenmesinde, mahkemece kabul edilen maddi olgular doğrultusunda, kusur oran ve aidiyeti konusunda bilirkişi incelemesine gidilmelidir.

Somut olay incelendiğinde, denetmen raporunda ve bu dosyada hükme esas alınan kusur raporunda, davalı ... İnş. San .A.Ş. %60 ,... Dan.Hiz. A:Ş nin %20 ve kazazede sigortalıya kusur atfedilmediği anlaşılmaktadır.

Eldeki somut dosya incelendiğinde, sigortalı ve kaza mahalinde bulunan tanık ...'nın anlatımlarında olay günün şiddetli lodos fırtınasının etkisiyle kaza meydana geldiği anlaşıldığı, aynı işi yapan birlikte olay mahalinde bulunan arkadaşının iş kazası geçirmediği dikkate alındığında sigortalı ... bir miktar kusur verilmesi gerektiği de gözetilerek, İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği ile iş kazasının vuku bulduğu iş kolunda uzman bilirkişi heyetinden; kusur oran ve aidiyeti konusunda yeniden rapor alınarak, varılacak sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz ardı edilerek eksik araştırma ve inceleme sonucu yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalılar vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.