Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2022/11540 K.2023/10153

Taraflar arasında Mahkemece görülen iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, (Kapatılan) 21. Hukuk Dairesince Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde özetle; davacının 27.09.2012 tarihinde meydana gelen iş kazasında sürekli iş göremezliğe uğradığını iddia ederek maddi ve manevi tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı ...Ş. vekili cevap dilekçesinde özetle; açılan davada müvekkili kurumun husumet yetkisinin olmadığını mevcut tutanaklar ile sunmuş oldukları sözleşme de kazaya karışan aracın müvekkili kuruma ait olmadığını kazayı yapan kişinin de kurumları personeli olmadığını, söz konusu aracın kurumun ihale kapsamında işini yapan firmaya ait olduğunu, bundan dolayı davanın husumet yönüyle araç sahibi firmaya yöneltilmesi gerektiği müvekkilinin herhangi bir kusurunun bulunmadığını davanın reddine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

2.Davalı ... Sigorta A.Ş. vekili cevap dilekçesinde özetle; davacı tarafından Iğdır 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2013/595 Esas sayılı dosyasında iş kazasından kaynaklanan tazminat davasında verilen 2013/766 Esas no.lu kararda mahkeme nezdinde bulunan davanın aynı mahiyette olduğnu aralarında fiili irtibat bulunduğunu bu şekilde verilecek hükmün diğerini etkileyeceği de dikkate alınarak birleştirilmesine karar verilmesi ile davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 26.04.2016 tarihli ve 2013/143 Esas, 2016/231 Karar sayılı kararı ile davacı ...'ın maddi tazminat talebinin kabulü ile 161.523,03 TL'nin olay tarihi olan 27.09.2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalı ...'dan alınarak davacı ...'a verilmesine, davacı ... için 10.000 TL, davacı ... için 6.000 TL, davacı ... için 3.000 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 27.09.2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalı ...'dan alınarak davacı taraflara verilmesine, davacılar ... ve ...'ün maddi tazminat taleplerinin ve davacı tarafların fazlaya ilişkin taleplerin ayrı ayrı reddine, Mahkeme dosyası ile birleşen Iğdır 2 Asliye Hukuk Mahkemesi'ne ait 2013/595 E sayılı dosyanın tefriki ile ayrı bir esasa kaydedilmesine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ile davalılardan ... Elektrik Perakende Satış A.Ş vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2. (Kapatılan) 21.Hukuk Dairesinin 15.05.2018 tarih ve 2016/15904 Esas - 2018/4879 karar sayılı ilamında özetle; hükme esas alınan hesap bilirkişi raporunun denetime elverişli olmadığı anlaşıldığından davacılar vekilinin 23.10.2015 tarihli dilekçesinde belirttiği itirazları değerlendirilerek sonuca gidilmesi ve davacıya bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değerinin rücu edilebilir kısmının tenzil edilmesiyle belirlenen zarar miktarına hükmetmek gerektiği belirtilerek mahkeme kararı bozulmuştur.

B. Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile 2018/515 Esas sayılı asıl dosya ve 2016/173 Esas sayılı birleşen dosyalar yönünden; davanın kısmen kabulü ile davacı ... Parlar'ın maddi tazminat talebinin kabulüne ile 286.344,21-TL'nin asıl dosya davalısı ... Elektrik Şirketinden olay tarihi olan 27.09.2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte, birleşen Iğdır 1. Asliye Hukuk Mahkemesi 2016/173 Esas sayılı dosya davalısı ...

Sigorta A.Ş.'nden temerrüt tarihi olan 19.07.2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte (davalı ... yönünden sigorta limiti ile sınırlı olmak üzere) tahsili ile davacıya ödenmesine, mahkemenin 2013/143 E, 2016/231 K. 26.04.2016 tarih sayılı kararında; " davacı ... için 10.000 TL, davacı ... için 6.000 TL, davacı ... için 3.000 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 27.09.2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalı ...'dan alınarak davacı taraflara verilmesine,

davacılar ... ve ...'ün maddi tazminat taleplerinin ve davacı tarafların fazlaya ilişkin taleplerin ayrı ayrı reddine," şeklinde verilen hükmün Yargıtay 21. HD Başkanlığı'nın 2016/15904 E, 2018/4879 K. 15.05.2018 tarih sayılı bozma ilamı kapsamı dışında kalmış olmakla bu yönüyle kesinleştiğinden yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına, karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davalı ..... A.Ş. vekili temyiz dilekçesinde özetle; davaya konu kazanın 27.09.2012 tarihinde meydana geldiğini, ancak ... Elektrik Perakende Satış A.Ş.nin ekli Ticaret Sicil Gazetesinden de görüleceği üzere kaza tarihinden yaklaşık 3 ay sonra 21.12.2012 tarihinde kurularak faaliyetine başladığını, kusur oranını kabul etmediklerini, tazminat hesaplamasının hatalı olduğunu, hükmedilen manevi tazminatın fazla olduğunu beyanla kararın bozulmasını talep etmiştir.

2. Davalı ... Sigorta A.Ş. vekili temyiz dilekçesinde özetle; motorlu aracı uzun süreli kiralama sözleşmesi ile kiralayan kiracının işleten sayıldığı, Yerel Mahkemece salt malik sıfatı yeterli görülerek sigortacı olarak müvekkili şirketin sorumluluğuna karar verilmesinin doğru olmadığını, bilirkişi tarafından yapılan tazminat hesabında TRH 2010 yaşam tablosu ile %1,8 teknik faiz oranının esas alınması gerektiğini, sürekli iş göremezlik oranı için Adli Tıptan rapor alınması gerektiğini, geçici iş göremezlik zararı ve bakıcı giderleri bakımından müvekkili şirketin herhangi bir sorumluluğu bulunmadığını beyanla kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, iş kazasında sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı HMK Geçici 3/2 nci maddesi delaletiyle uygulama imkanı bulan 26.09.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 1086 sayılı HUMK’un 427 ilâ 444 ncü maddeleri, 6101 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun 2 nci maddesi gereğince uygulanma olanağı bulunan 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 5 nci maddesi ve iş kazasının tespit tarihi itibariyle yürürlükte olan mevzuat hükümleri dikkate alındığında 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 41, 42, 43, 44, 46 ve 47 nci maddeleri ile 332 nci maddesi, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 77 nci maddesi, 5510 sayılı Kanunu'nun 21 nci maddesi.

3. Değerlendirme 1.Temyiz olunan nihai kararların bozulması 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz kapsam ve nedenlerine göre, temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; 1. Davalılar vekillerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

2. Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden ilgililere (sorumlulukları oranında) yükletilmesine,

3. Dosyanın kararı veren Mahkemeye gönderilmesine,