Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2022/12322 K.2024/1558

Taraflar arasındaki iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili özetle; 04.06.2015 tarihinde meydana gelen iş kazasından dolayı müvekkilinin sürekli iş göremezliğe uğradığından bahisle 82.396,37 TL maddi, 10.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili özetle davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının iş kazası nedeniyle %6,30 oranında sürekli iş göremezliğe uğradığı, iş kazasının meydana gelişinde davacının %30, davalının %70 oranında kusurlu olduğundan bahisle maddi tazminat isteminin kabulüne, davacı lehine 8.000,00 TL manevi tazminat ödenmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle, husumet itirazında bulunduklarını, davacıya iş sağlığı ve iş güvenliği eğitiminin verildiğini, davacının ağır kusurlu olduğunu, dava konusu olay ile şirket arasındaki illiyet bağının kesildiğini, maluliyet oranına itiraz ettiklerini, bilirkişi raporunun elverişli olmadığını, Mahkeme kararının çelişkili olduğunu, kabul anlamına gelmemek kaydıyla hakkaniyet indirimi yapılması gerektiğini, hükmedilen tazminatın fahiş olduğunu, hükmedilen faiz oranlarının hatalı olduğunu istinaf başvuru sebep ve gerekçeleri olarak ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İLk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde, usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından bahisle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle, davanın davacının işvereni olan .... Şirketine karşı değil şirket yöneticisi Sabri Köseoğlu ile şirket ortağı....’na karşı açıldığını, husumet nedeniyle davanın reddine karar verilmesi gerekirken bu husus dikkate alınmaksızın karar verildiğini, kusur ve sürekli iş göremezlik oranlarının hatalı tespit edildiğini, pasif dönem zarar hesabı yapılmaması gerektiğini, iskonto işleminin hesap tarihinden itibaren yapılması gerekirken;

hesap bilirkişi raporunda iskontonun 01.01.2021 tarihinden itibaren uygulanmış olmasının isabetli olmadığını, hesaba esas ücretin usulüne uygun bir şekilde belirlenmediğini, taleple bağlılık ilkesi dikkate almaksızın hüküm tesis ettiğini, 6098 sayılı TBK m. 52 uyarınca hükmedilen tazminat miktarları üzerinden hakkaniyet indirimi yapılması gerekirken yapılmadığını, hüküm altına alınan manevi tazminatın fazla olduğunu, hükmedilen maddi ve manevi tazminat miktarlarının dava dilekçesinde talep edilen kısımları için dava tarihinden; ıslah dilekçesinde talep edilen kısım için de ıslah tarihinden itibaren faiz işletilmesi gerekirken;

hükmedilen tazminatlara kaza tarihinden itibaren faiz işletilmiş olmasının isabetli olmadığını belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 417 nci maddesi, 5510 sayılı Kanun'un 13, 16 ve 20 nci maddeleri ile 4857 sayılı İş Kanunu'nun 77 nci maddesi, 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 8 inci ve 31 inci maddeleri.

3. Değerlendirme a. Davalı vekilinin davacının manevi tazminat istemi hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 110 uncu maddesi kapsamında dava yığılması (objektif dava birleşmesi) kapsamında her bir talebin ayrı bir dava olduğu ve ayrı ayrı hüküm ve sonuç doğuracağı açıktır.

Dosya içeriğine göre davacı vekilinin 82.396,37 TL maddi, 10.000,00 TL manevi tazminat talebinde bulunduğu, İlk Derece Mahkemesince maddi tazminat isteminin kabulüne, davacı lehine 8.000,00 TL manevi tazminat ödenmesine karar verildiği, Bölge Adliye Mahkemesi'nin 24.03.2021 tarihli kararı ile istinaf yoluna başvuran davalının istinaf istemlerinin esastan reddine karar verildiği gözetildiğinde, kısmen kabulüne karar verilen manevi tazminat miktarının Bölge Adliye Mahkemesi karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 78.630,00 TL’nin altında kaldığı anlaşıldığından davalı vekilinin bu kısma yönelik temyiz itirazlarının miktardan reddine karar verilmiştir.

b. Davalı vekilinin diğer hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışındaki sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

6100 sayılı HMK’nın 297/1-b maddesine göre hüküm tarafların ve davaya katılanların kimlikleri ile Türkiye Cumhuriyeti kimlik numarası, varsa kanuni temsilci ve vekillerinin ad ve soyadları ile adreslerini içermelidir.

Somut olayda İlk Derece Mahkemesi gerekçeli karar başlığında davalı şirketin ünvanının eksik gösterilmesi hatalı olmuştur.

Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca kararın düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; 1.Davalı vekilinin, davacının manevi tazminat istemi hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının miktardan reddine,

2.Davalı vekilinin diğer temyiz itirazları açısından temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

3.İlk Derece Mahkemesi gerekçeli karar başlığında yer alan davalı kısmının devamındaki ibarelerle birlikte tamamen silinerek yerine geçmek üzere: "DAVALI :....Kavuçuk Sızdırmazlık Ele. San. ve Tic. Ltd. Şti. - .... Org. San. Bölgesi Ihlamur Cad. No: 10 ..../ BURSA" ibarelerinin yazılması suretiyle İlk Derece Mahkemesi kararının DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,