Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2022/5012 K.2023/9474

Taraflar arasındaki iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin davalıya ait iş yerinde çalışmakta iken iş kazası geçirerek sürekli iş göremezliğe uğradığından bahisle 183.851,29 TL maddi, 30.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davaya konu kazanın meydana gelmesinde müvekkilinin kusurunun bulunmadığını, kazanın davacı kusurundan kaynaklandığını, davacının kaza nedeniyle maluliyetinin bulunmadığını, iyileşerek çalışmaya devam ettiğini, davacının talep ettiği maddi ve manevi tazminatların yasal dayanağının bulunmadığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile 23.02.2015 tarihinde meydana gelen iş kazası nedeniyle davacının %14,10 oranında sürekli iş göremezliğe uğradığı, kazanın meydana gelişinde davacının %20, davalının diğer işçisi ...'ün %20, davalı işverenin ise %60 oranında kusurlu olduğundan bahisle davacının maddi tazminat isteminin kabulüne, davacı lehine 26.500,00 TL manevi tazminat ödenmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle, zamanaşımının söz konusu olduğunu, meydana gelen olayda kusurun davacıya ait olduğunu, hükme esas alınan bilirkişi raporunun çelişkili olduğunu, mahkemece hükmedilen maddi ve manevi tazminat miktarlarının fahiş olduğunu istinaf başvuru sebep ve gerekçeleri olarak ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesi ile davalının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; davacının tecrübeli bir işçi olduğunu, davalı işveren tarafından tüm eğitimlerin verildiğini, işveren tarafından gereken tüm yükümlülüklerin yerine getirildiğini, kaza sonrasında herhangi bir maluliyeti bulunmayan ve iyileşen davacının çalışmaya devam ettiğini, kazanın tamamen davacının tedbirsiz ve dikkatsiz davranması sonucu meydana geldiğini, kazanın oluş şekli incelendiğinde tecrübeli işçi konumunda bulunan davacının bulunmaması gereken noktada bulunduğunun, tedbirsiz ve dikkatsiz davranması ile yaralandığının, davacının tam kusurlu olduğunu görüleceğini,

davacının talep ettiği maddi ve manevi tazminatların yasal şartları oluşmadığını, kabul anlamına gelmemekle birlikte hüküm altına alınan tazminatların fahiş olduğunu, davayı kabul anlamına gelmemekle birlikte dosya kapsamında hükme esas alınan 4 üncü hesap raporu (09.01.2021) ile 3 üncü hesap raporunun (15.09.2020) birbirleriyle tamamen çelişkili olduğunu, tespit edilen aktif ve pasif dönem zararlarının iki raporda farklılık gösterdiğini, üçüncü hesap raporunda hesaba esas ücretin bordolara göre tespit edilmesine karşın,

dördüncü hesap raporu ile süreklilik arz etmeyen sosyal hakların eklendiğini ve hak edilmemiş primlerin sanki her ay prim ödemesi varmış gibi varsayılarak giydirilmiş ücret tespitinde dikkate alındığını, bu tespitin usul ve yasaya aykırı olduğunu, pasif dönem hesaplamasının yasal dayanağı bulunmadığını, sürekli iş göremezlik oranının tespiti konusunda Adli Tıp İkinci Üst Kurulu'na dosyanın gönderilerek yasal prosedürün yerine getirilmesi ve maluliyet oranının tespit edilmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

a. Davalı vekilinin manevi tazminat istemi hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde 1.Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

2. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 110 uncu maddesi kapsamında dava yığılması (objektif dava birleşmesi) kapsamında her bir talebin ayrı bir dava olduğu ve ayrı ayrı hüküm ve sonuç doğuracağı açıktır.

3.Dosya içeriğine göre davacı vekilinin maddi tazminatla birlikte 30.000,00 TL manevi tazminat talebinde bulunduğu, İlk Derece Mahkemesince davacı lehine 26.500,00 TL manevi tazminat ödenmesine hükmedildiği, Bölge Adliye Mahkemesi'nin 23.02.2022 tarihli kararı ile istinaf yoluna başvuran davalının istinaf istemlerinin esastan reddine karar verildiği gözetildiğinde, kısmen kabulüne karar verilen manevi tazminat miktarının Bölge Adliye Mahkemesi karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 107.090,00 TL’nin altında kaldığı anlaşıldığından davalı vekilinin bu kısma yönelik temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

b. Davalı vekilinin diğer hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde 1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 371 inci maddesi.

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371'inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; 1.Davalı vekilinin manevi tazminat istemi hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının miktardan reddine,

2.Davalı vekilinin yerinde görülmeyen diğer tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davalıya yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,