Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2023/10230 K.2023/11181

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen hizmet tespiti davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulü ile incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı 15.01.1998-20.09.2013 tarihleri arasında çalıştığının tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili, davacının 17.06.2002-24.09.2008 tarihleri arasında geçici personel sözleşmeleri ile 24.09.2008-20.09.2013 tarihine kadar sözleşmeli personel olarak çalıştığını, 2954 sayılı Kanun gereğince hizmet sözleşmesi ile işçi çalıştırılmasının mümkün olmadığını beyan ederek davanın reddini istemiştir. Fer'i müdahil Kurum vekili, Kurumca tesis edilen işlemlerin Kanuna ve mevzuata uygun olduğunu bildirerek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 07.07.2020 tarihli ve 2018/381 E. 2020/129 K. sayılı kararıyla; davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 18.01.2022 tarihli ve 2020/1202 Esas, 2022/55 Karar sayılı kararıyla İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama ve tüm dosya kapsamından, 15.01.1998 tarihinden itibaren yapım ve yayın elemanı olarak 5434 sayılı Yasa'ya tabi olarak çalışmaya başladığı 01.10.2013 tarihe kadar davacı hakkında istisna sözleşmeleri ve geçici personel sözleşmelerine rağmen, 2000 ve 2001 yılı dışında her yıl bir süre 5510 sayılı Kanun'un 4/1-a kapsamında hizmetlerinin bildirilmiş olduğu,

bildirilmeyen sürelerde ve 2000, 2001 yıllarında da çalışmasının aynı şekilde devam ettiği, 2000 yılı 1, 2, 3. dönem bordrolarında davacının adına bildirim olduğu, ancak sicil numarasının farklı yazıldığı anlaşılmış olup davacının tespitine hükmedilen dönemlerde hizmet akdinin zaman ve bağımlılık unsurlarını içerir şekilde çalıştığı, davanın hak düşürücü süre içinde açıldığı, incelenen mahkeme kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu anlaşıldığından, fer'i müdahil Kurum vekilinin ve davalı TRT Kurumu vekilinin istinaf istemlerinin 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b.1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

HÜKÜM

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Mahkeme kararına karşı davalı ve fer'i müdahil kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 15.09.2022 tarihli ve 2022/8148 E. 2022/10672 K. sayılı kararında; davacının hizmet cetvelinde 15.01.1998-1999/3, 17.06.2002-31.12.2002,15.01.2003 tarihinden itibaren 200 gün, 19.01.2004-14.12.2004, 07.03.2005-30.12.2005, 25.01.2006-25.12.2006, 24.01.2007-24.12.2007, 04.02.2008-30.09.2013 tarihleri arasında davalı iş yerinden bildirimlerinin bulunduğu görülmektedir. Sürekli çalışmanın varlığına ilişkin mahkeme kararı yerinde olmakla birlikte hükme konu dönemde prime esas kazanç tutarlarının gösterilmemesi, bu şekilde infaza elverişsiz hüküm kurulması isabetsizdir. Bu bağlamda belirlenen tespit uyarınca çalışılan gün ve süreler ile prime esas kazanç miktarları hükümde gösterilmek suretiyle infaza elverişli hüküm kurulması gerektiği yönünden hüküm bozulmuştur.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında;Mahkememizce yapılan değerlendirmelere göre; davacının, davalı TRT Kurumunda 924 gün daha çalışmasının bulunduğu anlaşılmış ve mahkemece davanın kabulüne, davacının, davalıya ait iş yerinde Kuruma bildirimleri yapılmış süreler dışında, 2000/3 döneminde 65 gün, 2001/1 döneminde 120 gün, 2001/2 döneminde 120 gün, 2001/3 döneminde 120 gün, 2002/1 döneminde 120 gün, 2002/2 döneminde 32 gün, 2002/3 döneminde 13 gün, 2003/2 döneminde 40 gün, 2003/3 döneminde 120 gün, 2004/1 döneminde 3 gün, 2004/12 döneminde 30 gün, 2005/1 döneminde 30 gün, 2005/2 döneminde 22 gün, 2005/12 döneminde 14 gün,

2006/1 döneminde 9 gün, 2006/12 döneminde 19 gün, 2007/1 döneminde 8 gün, 2007/12 döneminde 20 gün, 2008/1 döneminde 19 gün olmak üzere toplam 924 gün daha hizmet akdiyle çalıştığının tespitine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Fer'i müdahil Kurum vekili, çalışmanın ispatlanamadığı, davalı Kurum vekili, eksik araştırmaya dayalı hüküm kurulduğu yönlerinden kararın bozulmasını talep etmişlerdir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, davacının 15.01.1998-20.09.2013 tarihleri arasında çalıştığının tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 506 sayılı Kanunun 79, 5510 sayılı Kanun'un geçici 86 ncı maddesidir.

3. Değerlendirme İnceleme konusu dosyada; davacı 15.01.1998-20.09.2013 tarihleri arasında çalıştığının tespitini talep etmiş, Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosyadaki yazılara, bilgi ve belgelere göre davalının ve feri müdahil vekilinin sair, temyiz itirazlarının redddine karar verilmesi gerekmektedir.

Dairemizin 15.09.2022 tarihli, 2022/8148 Esas, 2022/10672 Karar sayılı ilamında; çalışılan gün ve süreler ile prime esas kazancın hükümde gösterilmek suretiyle infaza elverişli hüküm kurulması gerektiği belirtilmiştir. Mahkemece, davacının çalıştığı günlerin tespiti yerinde ise de, prime esas kazanç yönünden hüküm kurulmaması hatalıdır. Bu itibarla davacının tespit edilen sürelerde asgari ücretle çalıştığına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 370/2. maddesi gereğince verilen karar, düzeltilerek onanmalıdır

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Davalı ve feri müdahil vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının 2 nci fıkrasında yer alan "924 gün daha" ibaresinden sonra gelmek üzere "asgari ücretle" ibaresinin yazılmasına, kararın bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, sair temyiz itirazlarının reddine,

Peşin alınan temyiz karar harcının temyiz eden ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,