Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2023/10570 K.2023/11662

Taraflar arasındaki yersiz ödenen aylıkların istirdadı davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi ve İlk Derece Mahkemesince istinaf başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair verilen ek kararın istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesi davacı vekilinin istinaf isteminin esastan reddine karar vermiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özet olarak; davalı ...’ın davacı Kurumdan 341 055 3472 tahsis numarası ile yetim aylığı almakta olduğunu ancak muvazaalı boşandığının tespit edildiğini, bu tespit üzerine 5510 sayılı Kanun gereğince davalıya 25.03.2010- 24.12.2018 tarihleri arasında yersiz ödeme yapıldığının tespit edildiği,

anılan yersiz ödemenin tahsili için davalıya 05.07.2019 tarih ve 9.784.482 sayılı, 2019-80 takip numaralı ve ... barkod numaralı tebligat gönderildiği ve tebliğ edildiği ancak bugüne kadar davacı Kuruma bir ödeme yapılmadığını, bu sebeple ödemelerden yersiz olarak faydalanan davalıdan fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydı ile Kurum zararı olan 93.046,60 TL asıl alacak olan yersiz aylık ödemesinin sarf ve ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı tarafından davaya cevap verilmemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

2.Davacı Kurum vekilinin istinaf istemi üzerine, İlk Derece Mahkemesince 29.03.2023 tarihli ve 2021/54-2023/78 sayılı ek karar ile 14.05.2023 tarihinde tebliğ edilen kararın 30.05.2023 tarihinde süresi geçtikten sonra istinaf edilmesi nedeniyle istinaf başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair ek karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen ek kararına karşı davacı Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı SGK vekili, yargılamanın eksik ve yetersiz incelemeye dayandığını, Kurumca düzenlenen raporda davalının Kurumdan yetim aylığı almakta olduğunu ancak muvazaalı boşandığının ve davalıya 25.03.2010- 24.12.2018 tarihleri arasında yersiz ödeme yapıldığının tespit edildiğini, ödemelerden faydalanan davalıdan kurum zararını talep ettiklerini belirterek ilk derece mahkemesinin istinafa konu kararının kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün süresinden sonra istinaf edildiğine dair ek kararın yerinde olduğu gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı Kurum vekili temyiz dilekçesinde; eksik araştırma yapıldığını belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, İlk Derece Mahkemesi hükmünün davalı Kurum vekiline usulüne uygun tebliğ edilip edilmediğine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 7201 sayılı Kanun'un 7/a ve 11 nci maddeleri.

3. Değerlendirme 1.Dosya kapsamı incelendiğinde, İlk Derece Mahkemesi hükmünün davalı Kurum vekilinin elektronik tebliğ adresine 14.05.2023 tarihinde tebliğ edildiği hükmün 30.05.2023 tarihinde istinaf edilmesi üzerine ek karar ile istinaf isteminin reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

2. 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun “elektronik tebligat” başlıklı 7/a maddesi; “Aşağıda belirtilen gerçek ve tüzel kişilere tebligatın elektronik yolla yapılması zorunludur.

11. İdareleri, kamu iktisadi teşebbüslerini veya sermayesinin yüzde ellisinden fazlası kamuya ait diğer ortaklıkları; adli ve idari yargı mercileri, icra müdürlükleri veya hakemler nezdinde vekil sıfatıyla temsile yetkili olan kişilerin bağlı bulunduğu birim…” düzenlemesini, aynı Kanun’un 11 inci maddesi ise; “Vekil vasıtasıyla takip edilen işlerde tebligat vekile yapılır. Vekil birden çok ise bunlardan birine tebligat yapılması yeterlidir. Eğer tebligat birden fazla vekile yapılmış ise, bunlardan ilkine yapılan tebliğ tarihi asıl tebliğ tarihi sayılır…” düzenlemesini içerdiğinden, İlk Derece Mahkemesi hükmünün, vekil adı tebliğ mazbatasında belirtilmek suretiyle Kurumun ilgili birimine tebliğ edilmesi gerekmektedir.

3.Belirtilen mevzuat çerçevesinde somut olay incelendiğinde, İlk Derece Mahkemesi hükmünün davalı Kuruma usulüne uygun tebliğ edilmediği bu nedenle İlk Derece Mahkemesi ek kararının yerinde olmadığı anlaşılmakla, İlk Derece Mahkemesi hükmünün davacı Kurumun ilgili birimine yukarıda belirtilen şekilde usulüne uygun şekilde tebliği ile Kurum vekili tarafından istinaf dilekçesinin süresinde verilmesi durumunda, dosyanın esas yönünden istinaf incelemesi yapılması için Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi gerekmektedir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, yazılı şekilde karar tesisi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; 1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi ek kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2.İlk Derece Mahkemesinin 29.03.2023 tarihli ek kararının BOZULMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,