Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2023/10950 K.2023/10979

Taraflar arasındaki Tarım Bağ-Kur sigortalılığının tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasına, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili, davacının 01.11.2008 - 21.11.2017 tarihleri arasında geçen tarımsal faaliyeti nedeniyle Tarım Bağ-Kur sigortalılığının tespitini istemiştir.

II.CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın reddini talep etmiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının 01.11.2008-21.11.2017 tarihleri arasında 2926 sayılı Kanun sigortalısı sayılması gerektiğinin tespitine, aksine Kurum işleminin iptaline karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili istinaf yoluna başvurmuştur.

B.İstinaf Sebepleri: Davalı Kurum Vekilinin İstinaf Sebepleri Davalı Kurum vekili, 2926 sayılı Kanun'un, 5510 sayılı Kanun'un yürürlüğe girmesiyle yürürlükten kalktığını, 01.10.2008 tarihinden itibaren, 2926 sayılı Kanun'a tabi olanların yükümlülükleri 5510 sayılı Kanun'un 4-1/b bendinin 4 numaralı alt bendi kapsamında değerlendirildiğini, davacının oda kaydı olmaması sebebiyle sigortalılığının işlenebilmesinin mümkün olmadığını beyanla İlk Derece Mahkemesi kararının bu yönüyle kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C.Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "tavuk üreticiliği faaliyeti nedeniyle ...

A.Ş. tarafından davacı adına düzenlenen 29.12.2004 tarihli müstahsil makbuzunda yer alan tevkifat nedeniyle 01.01.2005 tarihinde 2926 sayılı Kanun kapsamında tescili yapılan davacının, aynı firmaya ait 2006, 2008, 2009, 2010, 2011, 2012, 2013, 2014 yıllarına ait tevkifatların Bağ-Kur sigortalı bilgilerine eklendiği 23.09.2021 tarihli Kurum yazısı ile belirtilmekle, taleple bağlılık ilkesi gereğince 01.11.2008-30.04.2015 tarihleri arasındaki döneme ilişkin talebin konusuz kaldığı,

01.05.2015-21.11.2017 dönemi yönünden ise 2926 sayılı Kanun'a tabi sigortalı sayılması gerektiği" gerekçesiyle davalı Kurum vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulüne, yerel mahkeme kararının kaldırılmasına, yeniden hüküm kurulmak suretiyle, "davanın kısmen kabulüne, davacının 01.05.2015-21.11.2017 tarihleri arasındaki dönemde 2926 sayılı Kanun'a tabi Tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitine, 01.11.2008-30.04.2015 dönemi yönünden dava konusuz kaldığından hakkında bir karar verilmesine yer olmadığına " karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepler

Davalı Kurum vekili; temyiz dilekçesinde özetle; davanın kısmen kabulü kararı verilmiş olmasına rağmen Kurum vekalet ücretine hükmedilmediğini, davacının 01.05.2015-21.11.2017 tarihleri arası dönemde sigorta kaydının işlenebilmesi mümkün olmadığını, davacının hizmet işlemlerinin Ziraat Odası kayıtlarına göre yapılacağı açık bir şekilde düzenlendiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Dava; Tarım Bağ-Kur sigortalılığının tespiti istemine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 2926 sayılı Kanun'un 2/1 ve 3/b maddeleri

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,