Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2023/10965 K.2023/11958

Taraflar arasındaki tespit davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili özetle; Uşak 2. İş Mahkemesi’nin 2021/69 Esas sayılı dosyasında, SGK Başkanlığı tarafından açılan davalı ...’in %10,1 meslekte kazanma gücü kaybı bulunacak şekilde meslek hastalığına yakalanması nedeniyle uğranılan Kurum zararının tahsiline yönelik açılan rücuan tazminat davasında, sürekli iş göremezlik oranına itiraza yönelik verilen kesin süreye istinaden eldeki davanın açıldığını beyan ederek, davalı ...’in sürekli iş göremezlik oranının tespitine karar verilmesini istemiştir.

II.CEVAP

Davalı SGK Başkanlığı vekili; sigortalı ...'in, davacı ... Seramik San. Tic. A.Ş’ye ait karofayans seramik imali işyerinde çalışmakta olduğu sırada meslek hastalığına maruz kaldığını, olayla ilgili olarak ...

Rehberlik ve Teftiş Başkanlığı tarafından düzenlenen rapora göre; ...‘in sağlık durumuyla ilgili olarak tespit edilen bulgular ile işyerindeki çalışma koşulları arasında bir illiyet bağı olduğunun ve işverenin meslek hastalığının meydana gelmesinde İş sağlığı ve Güvenliği mevzuatına aykırı hareket ettiği tespit edilmiş olduğundan %100 oranında kusurlu olduğunun tespit edildiğini, 17.10.2018 tarih ve 20186400014 sayılı Kurum Sağlık Kurulu kararında sigortalıda….

Pnömokonyoz hastalığı mevcut olduğuna, sigortalının meslek hastalığı sonucu sürekli iş göremezlik derecesinin % 10.10 olduğuna, kontrol muayene tarihinin de 15.11.2020 olduğuna karar verilmiştir.

Kontrol Muayenesi neticesinde de %10.1 olduğuna Kontrol Muayenesi gerekmediğine karar verildiğini, davacı işverenin sürekli iş göremezlik oranına ilişkin olarak Yüksek Sağlık Kuruluna yapmış olduğu herhangi bir itirazı bulunmadığını, öncelikle Yüksek Sağlık Kuruluna itirazda bulunmaksızın açılan dava usul ve yasaya aykırı olduğunu, Kurumun kanun ve yönetmelik doğrultusunda işlem yaptığını beyanla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ...; mesleki rahatsızlığa yakalanmasında kusuru bulunmadığını, davacı şirketin çalışma alanında yıllardır toz problemi mevcut olup işveren ve veyâ vekillerinin gereken çalışmaları yapmadığını, yıllık tekrarlanan periyodik hijyen ölçüm raporlarında silikozsis rahatsızlığına neden olan silika oranının yüksek olduğunu, 2015 yılında yapmış olduğu iş güvenliği uzmanlığı zamanında, yapılan ölçümlerde her noktada silika tozunun yüksek çıktığının görüldüğünü, işletme yönetiminde konuyla ilgili çalışma istemesine rağmen yapılmadığını, tozlu ortamda çalıştıklarını,

işyerinin gerekli önlemler almaması ve kişisel koruyucu donanım temininde eksiklikler ve gecikmeler olmasına ek olarak tozlu ortamda uzun süreler dinlenmeden izin kullanmadan çalışmak zorunda bırakıldığını beyanla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesi yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tüm dosya kapsamı doğrultusunda; davalı/sigortalı ...'in davacı şirkete ait işyerinde çalışmakta iken yakalandığı meslek hastalığı nedeniyle Kurum tarafından % 10,1 malul sayılmasına karar verildiği,

SGK tarafından tespit edilen % 10,1 maluliyet oranına itiraz üzerine aldırılan maluliyete ilişkin ATK 3.İhtisas Kurulu' nun 20.07.2022 tarih ve 14049 Karar sayılı raporunda davalı/sigortalı ...'in (p/s 2/2) pnömokonyoz meslek hastalığı nedeniyle maluliyet oranının %10.1 (yüzdeonnoktabir) olduğunun, meslek hastalığının başlangıç tarihinin 31.10.2017 olduğunun, pnömokonyozun inorganik tozlara maruziyet sonucu gelişen, sigara ile ilişkili olmayan, önlenebilir, spesifik tedavisi olmayan, iyileşmesi beklenmeyen,

maruziyet sonlansa bile ilerleyici olabilen bir mesleki akciğer hastalığı olduğunun tespit edildiği anlaşılmış olup davacı tarafça yapılan sigortalının meslekte kazanma güç kaybına yönelik itirazların yerinde olmadığı görülmekle ispatlanamayan davanın reddine karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf yoluna başvurmuştur.

B.İstinaf Sebepleri: Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; Yüksek Sağlık Kurulu kararı ve Adli Tıp Kurumu raporunun usul ve yasaya aykırı olduğunu, kontrol muayenesine girmeksizin rapor tanzim edildiği, gelire girmek için %10 gerektiği, davalı sigortalının maluliyetinin kontrol kaydı ile eşik miktarda tespit edildiği, kontrol muayenesi yapılması gerektiğini beyan ederek, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C.Gerekçe ve Sonuç Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Yüksek Sağlık Kurulu’nun kararı ile Adli Tıp 3. İhtisas Kurulu raporunda davacının sürekli iş göremezlik derecesinin %10,1 olduğunun bildirilmiş olması nedeniyle, istinaf kanun yoluna başvuran davacı vekilinin dilekçesinde yer verdiği itirazların yerinde olmadığı, ayrıca kamu düzenine ilişkin konularda da kararın esasına etkili bir aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; istinaf sebepleri doğrultusunda temyiz talebinde bulunmuşlardır.

C.Gerekçe 1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Dava; sürekli iş göremezlik oranının tespitine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu’nun 95 inci maddesi,

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle, Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin ilgiliden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,