Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2023/12440 K.2023/13314

Taraflar arasında görülen hizmet tespiti davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulü ile incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, müvekkilinin davalı apartmanda 28.02.2012 tarihinden 02.08.2014 tarihine kadar çalıştığını, kapıcı dairesinde kaldığını, müvekkilinin ve eşi Metin Gül'ün darp edilerek işten çıkarıldığını, ... 10.Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/422 Esas no.lu davanın devam ettiğini, müvekkilinin bu çalıştığı süre zarfında sigortasız çalıştırıldığını beyanla müvekkilinin 28.02.2012 ila 02.08.2004 tarihleri arasında çalıştığının tesbitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili, davacının sigorta dosyasının tetkikinde davalı işyerine girişinin ve çalışmasının bulunmadığını, Kurum kayıtlarına aykırı hususları kabul etmediklerini beyanla davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İşveren vekili, Apartman karar defterinde kapıcı dairesinin kiraya verilmesinin karara bağlandığını, ayrıca kapıcı tutulmamasının da karara bağlandığını, bu karar çerçevesinde 15.04.2012 tarihinde davacının da tanık olarak imzaladığı davacının eşi ile kira sözleşmesi imzalandığını, davacının ve eşinin apartmanda kapıcı olmadıklarını, kiracı olduklarını, ayrıca davacının eşinin sigortalı olarak başka bir işte çalıştığını, davacının hizmet akdine bağlı olarak çalışmasının bulunmadığını beyanla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 03.12.2015 tarihli ve 2014/189 E. 2015/368 K. sayılı kararıyla hizmet aktinin unsurları oluşmadığından sübut bulmayan davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1.Mahkeme kararına karşı davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (kapatılan) 21. Hukuk Dairesinin 30.05.2017 tarihli ve 2016/2348 E. 2017/4575 K. sayılı ilamında; davalı apartmana ait karar ve gelir- gider defterlerinin celp edilmesi, kira sözleşmesi ve kira ödemelerine ilişkin belgelerin istenmesi, davacı adına 22.10.2012-05.12.2012 ve 07.12.2012-11.01.2013 tarihleri arasında hizmet bildiriminde bulunan işyerinin araştırılması, tespit istenen dönemde davalı apartmanın kiracılarının, re’sen belirlenecek komşu apartman kapıcılarının ve dava konusu apartmana yakın bakkal, market ve diğer işyerleri çalışanlarının ve sahiplerinin şahit olarak dinleyerek,

tanık beyanları arasındaki çelişkinin giderilmesi davalı apartmanın büyüklüğü, daire sayısı, bahçesi olup olmadığı, varsa büyüklüğü, ısınma sistemi araştırılıp, gerektiğinde mahallinde keşif yapılarak çalışmanın part-time olup olmadığının saptanarak sonucuna göre karar verilmesi, part-time çalıştığının kabulü halinde ise, davacının sürekli olarak bir günde kaç saat çalıştığı, giderek haftalık ve aylık çalışma süreleri belirlenerek, 4857 sayılı İş Kanunu’nun 63 üncü maddesi gereğince 7.5 saat çalışma bir günlük çalışma hesabı ile kaç işgücüne karşılık olduğunun tespit edilmesi gerektiği gerekçesiyle karar bozulmuştur.

B. İkinci Bozma Kararı

1.Bozmaya uyan Mahkemece verilen 26.09.2019 tarihli ve 2017/186 E. 2019/303 K. sayılı kararıyla; davanın kısmen kabülüne karar verilmiş; karara karşı taraf vekilleri tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

2.Dairemizin 18.03.2021 tarihli, 2020/3555 E. 2021/3634 K. sayılı ilamında; Apartmanın kaç kat ve daireden oluştuğu, kaloriferli olup olmadığı, doğal gaza geçilmişse hangi tarihte geçildiği, kaloriferle ısınmanın söz konusu olduğu dönemlerde davacının kalorifer yakmaya ehil olup olmadığı, ateşçi belgesi bulunup bulunmadığı, diğer yandan bahçe temizliği servis hizmetleri, apartmanın silinip temizlenmesi niteliğindeki hizmetler saat itibariyle belirlenip ve 1 gün 7,5 saat üzerinden çalışma kabul edilerek ve ayrıca bu yöndeki tanık beyanları arasındaki çelişkiler de giderilmek suretiyle ve özellikle bu hizmetlerin niteliği ve süresi apartman sakinlerinden sorulup açıklığa kavuşturularak bu çerçevede çalışma gün sayısı belirlenerek karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle karar bozulmuştur.

C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Yargıtay bozma ilamı sonrası dinlenen tanık beyanları, dosyada toplanan mevcut deliller değerlendirilmiş ve davacının, davalıya ait 1055565 sicil no.lu işyerinde, 28.02.2012-21.10.2012 tarihleri ile 12.01.2013-02.08.2014 tarihleri arasında ayda 7 gün kısmi zamanlı ve hizmet akdine dayalı olarak sigorta primine esas kazancın alt sınırından çalıştığının anlaşıldığı belirtilerek davanın kısmen kabulüne, davacının, davalıya ait 1055565 sicil no.lu işyerinde, 28.02.2012-21.10.2012 tarihleri ile 12.01.2013-02.08.2014 tarihleri arasında ayda 7 gün kısmi zamanlı ve hizmet akdine dayalı olarak sigorta primine esas kazancın alt sınırından çalıştığının tespitine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili, çalışmanın ispatlanmadığını, yeterli araştırma yapılmadığını, davalı Kurum vekili kısmen kabul kararının yerinde olmadığı, davanın reddedilmesi gerektiğini belirterek kararın bozulmasını talep etmişlerdir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, davacının 28.02.2012-02.08.2014 tarihleri arasında çalıştığının tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3 üncü maddesinin 2 nci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin 7, 8, 9 uncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin 2 nci fıkrası ve 5510 sayılı Kanun'un 86 ncı maddeleridir.

3. Değerlendirme 1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin 2 nci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla davalılar vekilleri tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Davalılar vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,