Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2023/12477 K.2023/13000

Taraflar arasındaki yaşlılık aylığına hak kazandığının tespiti davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının, yaşadığı sağlık problemleri nedeniyle çalışma gücündeki kaydı nedeniyle, Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kuruluna başvurduğu ve çalışma gücü kaybının % 45 olarak tespit edildiği; davacının, bu karara dayanarak malulen emekliliğini talep ettiği.

Emeklilik Hizmetleri Genel Müdürlüğü'nce rapor tarihinden sonra kesintisiz altı aydan uzun çalışması bulunanların yeniden kontrol ve muayene edilmesi gerektiğinden bahisle davacının başvurusunu reddettiği ve yeniden rapor alınmak üzere Yüksek Sağlık Kurulu'na sevk ettiği; davacının, tekrar yapılan muayanesi sonucunda çalışma gücündeki kaybın %20 olduğuna karar verildiği; bu rapora itiraz edildiğinde ise Yüksek Sağlık Kurulu'nun bu sefer de %37 olduğuna karar verdiği iddiasıyla çalışma gücü kaybının yeniden tespit edilmesine,

davaya konu edilen Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu'nun 16.03.2017 tarih ve 22/3418 sayılı kararının ve TC ...'nın, davacının emeklilik talebinin reddine ilişkin bila tarih ve 656722567/4427/73 sayılı kararlarının iptaline ve maluliyetin tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II.CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; davacının, 22.02.2017 tarihli dilekçesi ile Kurumdan malüllük aylığı talebinde bulunduğu; bu başvuruya istinaden Muğla Sıtkı Koçman Üniversitesi Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 09.09.2016 tarih ve 6111 sayılı raporun Kurumun 15696784 sayılı yazısı ile ...

Kocatepe Sağlık Sosyal Güvenlik Merkezi'ne gönderildiği; buradan gelen yazıda Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu'nun 16.03.2017 tarih ve 22/3418 sayılı kararı ile 5510 sayılı Kanun'un 28 nci maddesi ve Maluliyet Tespit İşlemleri Yönetmeliğinin 13 üncü maddesi gereğince, oranın %37 olduğuna karar verildiği görüldüğünden, davacının, 5510 sayılı Kanun'un 28/-5 maddesinden yararlandırılmadığı.

5510 sayılı Kanun'un 28 inci maddesi ve 201/58 sayılı Genelgeye göre işlemlerin yerinde olduğu savunmasıyla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesi tarafından; davacının, 16.08.2016 tarihinde tahsis talebinde bulunduğu; ... Kocapete Sağlık Sosyal Merkez Müdürlüğü tarafından davacının, maluliyet oranının %45 olarak tespit edildiği, itiraz üzerinde Sosyal Güvenlik Yüksek Sağlık Kurulu tarafından davacının maluliyet oranının %37 olarak belirlendiği ve tahsis talebinin reddedildiği.

Mahkemece davacı, Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kuruluna sevk edildiği ve maluliyet oranının %50 olduğu tespit edildiği; meydana gelen çelişki nedeniyle davacı Adli Tıp Kurumu 2. Üst Kuruluna sevk edildiği, kurul tarafından maluliyet oranının 21.01.2014 tarihinden itiabren %50 olduğu tespiti üzerine maluliyet oranı kesinleştiği, aylık başvuru tarihi olan 16.08.2016 tarihinde prim borcu bulunmayan ve toplamda 6708 gün prim ödemesi bulunan davacının 5510 sayılı Kanunun 28/5-b maddesindeki tüm koşullara sahip olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile davacının çalışma gücü kayıp oranının %50 olduğunun tespitine,

davacının tahsis talebinde bulunduğu 16.08.2016 tarihi itibariyle 5510 sayılı Kanun'un 28/4-a maddesi uyarınca yaşlılık aylığına hak kazandığının tespitine karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili istinaf yoluna başvurmuştur.

B.İstinaf Sebepleri: Davalı Kurum vekili istinaf dilekçesinde özetle; Adli Tıp Kurumu raporunun önceki alınan rapor ve tespitlerle çeliştiği ve davacının ilk rapordan 6 ay sonra aldığı her iki raporlarda maluliyet oranlarında net bir düşüş söz konusu iken Adli Tıp Kurumu raporu ve mahkemenin %50 olarak belirlediği maluliyet oranın gerçeğe aykırı olduğu iddiasıyla İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C.Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının, hizmet döküm cetvelinin incelenmesinden anlaşıldığı üzere sigortalılık başlangıç tarihinin 12.08.1998 olduğu; hizmet birleştirmesi nedeniyle yaşlılık aylığına esas sigortalılık kolunun 4/1-b kapsamında olduğu.

Kurum tarafından davacıya yönelik yazılan 05.09.2016 tarihli yazıdan anlaşıldığı üzere davacının tahsis talep tarihi olan 16.08.2016 günü itibariyle 18 yıl sigortalılık süresinin ve 4747 prim ödeme gün sayısının bulunduğu.

Adli Tıp İkinci Üst Kurulu’nun 20.01.2022 / 99 karar sayılı raporunda 30.03.2013 tarih ve 28603 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan Özürlülük Ölçütü Sınıflandırılması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmeliğe göre davacının engellilik oranının %50 olarak belirlendiği anlaşılmakla yaşlılık aylığı şartlarının gerçekleştiği gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili istinaf sebepleri doğrultusunda temyiz isteminde bulunmuştur. C.Gerekçe 1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Dava, yaşlılık aylığına hak kazandığının tespiti davasıdır.

2.İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ilgili hükümlerdir.

3. Değerlendirme 1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde verilen hükmün yerinde olduğu anlaşılmakla davalı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,