Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2023/13301 K.2023/13622

Taraflar arasındaki, hizmet tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabul kısmen reddine dair karar verilmiştir.

Kararın, davalı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının davalı işyerinde 04.09.2015 ila 10.09.2018 tarihleri arasında asgari ücretle çalıştığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1-Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının iddialarının kabul edilmesinin mümkün olmadığını, davacının çıraklık eğitiminde geçen sürenin müvekkilden hizmet tespiti isteminde bulunamayacağını, davacı ile müvekkili yanında hizmet akdine bağlı olarak çalışmadığını, davacının müvekkilinden bağımsız olarak 1 ya da 2 gün kendi müşterisi aradığında randevu saatinde müvekkilinin dükkanına gelerek müşterisinin işini bitirdikten sonra kendi müşterisinden ücret aldığını ve gittiğini, bu uygulamanın kuaför-berber dükkanları gibi yerlerde yaygın bir çalışma sistemi olduğunu, davacının işyeri tabelasında isminin yazmasının sigortalı çalıştığına ilişkin delil olarak göstermeyeceğini, aksine davacının kendi adına iş aldığını açıkça ortaya koyduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

2-Feri müdahil Kurum vekili cevap dilekçesinde; davacının davaya konu belirtilen tarihlerde davalı işyerinde hizmet akdine dayalı olarak çalıştığına yönelik yazılı belge, müfettiş raporu ve sair delil bulunmadığını belirterek açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kısmen kabulü ile davacının ... işyeri sicil numaralı ... işyeri unvanlı işyerinde 07.07.2017 - 10.09.2018 tarihleri arasında asgari ücretle çalıştığının tespitine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde, davalı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1-Davalı vekili, davacının iş yeri tabelasında isminin yazılmasının davalının iş yerinde çalıştığını göstermeyeceğini, aksine davacının kendi adına iş aldığını açıkça ortaya koyduğunu, bir yılı aşkın süreyle herhangi bir ücret alınmadan SGK'ya bildirimleri yapılmadan bir kişinin çalışmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, davacının davalı müvekiline ait iş yerinden hırsızlık yaparak ayrılmış olduğunu, bu husustaki ceza yargılamasının devam etmekte olduğunu ve yargılama sonucunda davacı ve eşinin cezalandırılmasına karar verildiğini,

ceza davası yargılaması sırasında davacının defalarca davalıyı arayarak şikayetinden vazgeçmesini sağlamaya çalıştığını ancak davalının şikayetinden vazgeçmemesi nedeniyle ceza davası sonrasında söz konusu haksız davayı açmış olduğunu, telefonla davalıyı arayarak size göstereceğim sizi süründüreceğim diye tehdit etmiş ve sonrasında da iş bu mesnetsiz davayı açmış olduğunu, davacının iki çocuğunun olduğunu ve sınav başvuru formu için ricacı olması üzerine müvekili tarafından davacının ustalık sınavına girebilmek için form doldurulduğunu bu şekilde kendisine yardımcı olduğunu, tüm dosya kapsamıyla davacının çalıştığının ispatlanamadığını,

kararın kaldırılarak talepleri doğrultusunda davanın reddine karar verilmesi gerektiğini belirterek; istinaf kanun yolu başvuru talebinde bulunmuştur.

2-Fer'i müdahil Kurum vekili, davacının somut olarak davalı iş yerinde çalıştığını gösteren hiçbir delil bulunmadığını, tanık beyanları delil olarak kabul edildiği takdirde tanık beyanlarından davacının davalıya ait iş yerinde koltuk kiralama usulü ile çalıştığının anlaşıldığını, bu şekilde bir çalışmanın kendi ve hesabına olduğundan hizmet akdine dayalı bir çalışma olarak kabul edilemeyeceğini, bu durumun iş yeri tabelasında davacının isminin olmasıyla da anlaşıldığını, herhangi bir kuaförün kendi yanında çalıştırdığı bir elemanın ismini tabelasında yazdırmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğunu,

Kurum kayıtlarının aksinin ispatlanamadığını, kayıtların aksinin tanık beyanları ile ispatlanamayacağı dikkate alınmadan Mahkemece kurulan hükmün hukuka aykırı olduğunu, kararın kaldırılarak davanın reddine karar vermesi gerektiğini belirterek; istinaf kanun yolu başvuru talebinde bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tanık beyanlarından, dosya kapsamındaki tüm kayıt ve belgelerden davacının davalı iş yerinde 30.09.2015- 30.06.2017 tarihleri arasında çıraklık eğitimi gördüğü, bu eğitimini tamamlamasından sonra da Mahkemece tespit kararı verilen tarihler arasında davalı iş yerinde kuaförlük hizmeti verdiği, davacı ile davalı işveren arasında hizmet ilişkisinin bulunduğu anlaşılmakla, Mahkemece çıraklık eğitimi dönemi dışlanarak davacının tespit talep edilen dönem içerisinde kısmen çalıştığının kabulü dosya kapsamına usul ve yasaya uygun olup davalı ve fer'i müdahil Kurum vekillerinin bu yönlere ilişkin istinaf talepleri haklı olmadığı gerekçesi ile başvuruların esastan reddine dair karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde, davalı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri, istinaf kanun yoluna başvuru sebepleri ile aynı doğrultuda gerekçelerle kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesi.

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı ve fer'i müdahil Kurum vekillerince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,