Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2023/13657 K.2024/486

Taraflar arasında Mahkemesinde görülen rücuan tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.Davacı Kurum vekili dava dilekçesinde özetle; Kurum sigortalısı ...'ın 04.03.2009 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu yaralanması neticesinde, Kurumca bağlanan ilk peşin sermaye değerli gelir, ödenen geçici iş göremezlik ödeneği ve yapılan hastane masraflarından oluşan Kurum zararından şimdilik 5.000,00 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

2.Davacı vekili dava dilekçesini açıklama amacıyla sunduğu dilekçede dava dilekçesindeki 5.000,00 TL'nin 3.000,00 TL'si ilk peşin sermaye değeri, 1.000,00 TL'sinin hastane masrafı, 1.000,00 TL'sinin ise geçici iş göremezlik ödeneği olduğunu ifade etmiştir.

3. Davacı vekili 08.01.2016 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini oluşan Kurum zararının %70 kusur karşılığı olarak arttırmıştır.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; Kurum sigortalısı işçiye tüm iş güvenliği eğitimlerinin ve koruyucu ekipmanın verildiğini, müvekkilinin olayın oluşumunda kusurunun bulunmadığını, yükümlülüklerini tam olarak yerine getirdiklerini, sigortalıya yaşlılık aylığı bağlanarak emekli olduğunu ifade ederek davacının yersiz davasının reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 10.02.2016 tarih ve 2013/659 Esas 2016/141 Karar sayılı kararıyla; davanın kısmen kabulüne; 1) İlk peşin sermaye değerli gelirden 7.618,50 TL'nin 20.05.2013 tahsis onay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz ile 2) Geçici iş göremezlik ödemelerinden 5.124,23 TL'nin 25.10.2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz ile 3) Tedavi masraflarından 6.733,08TL'nin 09.01.2012 gününden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsil edilerek davacı Kuruma ödenmesine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1.Mahkeme kararına karşı davacı Kurum ve davalı vekilleri tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Dairenin 07.06.2018 tarih ve 2016/6287 Esas 2018/5666 Karar sayılı ilamı ile Mahkemece eksik inceleme sonucu karar verildiği, gerçek zarar hesabı yapılması gerektiği belirtilerek dava konusu gelirlerin 92 nci madde uyarınca indirildiğinin anlaşılması halinde davalının tazminle sorumlu olduğu ilk peşin sermaye değerli gelir miktarının; gelirin başladığı tarih itibariyle 506 sayılı Kanun'un 92 nci maddesi uyarınca indirilmiş hali üzerinden hesaplanan ilk peşin sermaye değerli gelir miktarına, indirme tarihine kadar yapılan fiili ödeme miktarının yarısının da eklenmesi suretiyle belirlenecek değere davalının kusur oranı uygulanmak suretiyle sorumluluğunun belirlenmesi gereğine işaret edilerek karar bozulmuştur.

B. İkinci Bozma Kararı

1.Bozmaya uyan Mahkemece verilen 12.04.2019 tarih ve 2018/237 Esas 2019/270 sayılı kararıyla; davanın kısmen kabulüne kısmen reddine; - İlk peşin sermaye değerli gelirden 10.540,46 TL'nin 20.05.2013 tahsis onay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz ile, - Geçici iş göremezlik ödemelerinden 5.124,23 TL'nin 25.10.2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz ile, - Tedavi masraflarından 6.733,08 TL'nin 09.01.2012 gününden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsil edilerek davacı kuruma ödenmesine, peşin sermaye değerli gelirdeki fazla miktarlı talep yönünden istemin reddine dair karar verilmiş, taraf vekilleri tarafından temyiz kanun yoluna başvurulmuştur.

2 Dairenin 29.09.2020 tarih ve 2020/1389 Esas 2020/5162 Karar sayılı ilamı ile 5510 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin ilk peşin sermaye değerli gelire uygulandığı gözetilerek, rücuan tazminat davasına konu edilmesi gereken gelirlerin, Kurumdan sorulması kaydıyla bilirkişi marifetiyle rücu konusu tutarın belirlenerek sonucuna göre karar verilmesi gereğine işaret edilerek karar bozulmuştur.

C.Üçüncü Bozma Kararı

1.Bozmaya uyan Mahkemece verilen 14.02.2022 tarih ve 2020/551 Esas 2022/79 sayılı kararı ile davanın kısmen kabulüne kısmen reddine;

-İlk peşin sermaye değerli gelirden 10.574,44 TL'nin 20.05.2013 tahsis onay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz ile birlikte davalıdan tahsil edilerek davacı Kuruma ödenmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine,

-Geçici iş göremezlik ödemelerinden 5.124,23 TL'nin 25.10.2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz ile birlikte davalıdan tahsil edilerek davacı Kuruma ödenmesine,

-Tedavi masraflarından 1.962,37 TL'nin 09.01.2012 gününden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsil edilerek davacı kuruma ödenmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, dair verilen karara karşı davacı Kurum vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

2. Dairenin 27.06.2022 tarih ve 2022/4451 Esas 2022/9887 Karar sayılı ilamı ile hükmüne uyulan bozma ilamı kapsamında 5510 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesine göre davalının tazminle sorumlu olduğu miktarın belirlenmemesinin usul ve yasaya aykırı olduğu gerekçesiyle karar bozulmuştur.

D.Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kısmen kabulüne;

İlk peşin sermaye değerli gelirden 11.842,72 TL'nin tahsis onay tarihi olan 02.12.2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz ile birlikte davalıdan tahsil edilerek davacı Kuruma ödenmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine,

Geçici İş Göremezlik ödemelerinden 5.124,23 TL'nin her bir ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz ile birlikte davalıdan tahsil edilerek davacı Kuruma ödenmesine,

Tedavi masraflarından 1.962,37 TL'nin her bir sarf tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsil edilerek davacı Kuruma ödenmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı Kurum vekili tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili temyiz dilekçesinde özetle; hükme esas alınan kusur raporunun usul ve yasaya aykırı olduğunu, Kurum sigortalısının olayın meydana gelmesinde kusursuz olduğunu, davalı işverenin tam kusurlu olduğunu, dosya kapsamında alınan raporlar arasındaki çelişkiler giderilmeden hüküm kurulmasının usul ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürülerek kararın bozulması talep edilmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı HMK Geçici 3/2 nci maddesi delaletiyle uygulama imkanı bulan 26.09.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 1086 sayılı HUMK’un 427 ilâ 444 üncü maddeleri ile 5510 sayılı Kanun'un 21 inci maddeleri.

3. Değerlendirme 1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddeleri ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Davacı Kurum vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,