Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2023/13714 K.2024/427

Taraflar arasındaki Tarım Bağ-Kur sigortalılığının tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin Haymana Altıpınar Köyünde doğduğunu, tüm yaşamını çiftçilik yaparak geçirdiğini, 1997 yılından önce Haymana Ziraat Odasına kayıt olduğunu ve kaydının kesintisiz devam ettiğini, 6111 ve 6552 sayılı Kanun yürürlüğe girince Haymana SGM'ne yasadan yararlanmak istediğini belirterek başvuruda bulunduğunu, müvekkilinin her başvurusunda eksik borç çıkarıldığını ve eksik hizmet bildiriminde bulunulduğunu, Oysa davacının 01.08.1996 tarihinden itibaren kesintisiz olarak Tarım/Esnaf Bağ-Kur'lu olarak çalıştığını ileri sürerek müvekkilinin 01.08.1996 tarihinden itibaren kesintisiz olarak tarım/esnaf Bağ-Kur'lu sigortalılığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; Kurum işleminde bir hata bulunmadığını, bu sebeple davanın reddine, yargılama giderleri ile vekalet ücretinin davacının üzerinde bırakılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının 1996, 1997, 1998 yıllarında teslim ettiği ürünlerden tevkifat kesilmiştir. Bir sonraki kesinti 2000 yılında olup, Yargıtay tarafından 2 yıllık süre makul süre olarak kabul edilmiştir. 2000 yılı ile 2002 yılı arasında da iki yıllık süre vardır. 2002, 2003 yıllarında tevkifat kesintisi bulunmaktadır. 2003 yılı ile 2006 yılı arasında iki yıllık süreden fazla süre vardır.

Davacıya ait Hayvan İşletmesinin 13.01.2004 tarihinde kayıt altına alındığına dair İşletme Tescil Belgesi ibraz edilmiştir. Davacının 2004 yılından itibaren hayvancılık yaptığını belirten belgedir. 2006 ve 2007 yıllarında tevkifat kesintileri bulunmaktadır. Davacının davalı Kurum tarafından kabul edilmeyen.

01.01.1998 - 31.07.2000, 01.01.2004 - 31.05.2006, 01.01.2008 - 30.06.2008 tarihleri arasında 2926 sayılı Kanun kapsamında sigortalı kabul edilmesi gerektiği sonuç ve kanaatine varılmakla, davanın kabulü ile

a- Davacının, davalı Kurum tarafından kabul edilmeyen; 01.01.1998 - 31.07.2000, 01.01.2004 - 31.05.2006, 01.01.2008 - 30.06.2008 tarihleri arasında 2926 sayılı Kanun kapsamında sigortalı kabul edilmesi gerektiğinin tespitine, aksine Kurum işleminin iptaline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı Kurum vekili istinaf dilekçesinde, Kurum işleminin yerinde olduğu, davanın reddine karar verilmesi gerektiğinden bahisle istinaf yasa yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı adına TMO'dan gelen belgeler uyarınca 1996/7, 1997/8, 2000/7, 2002/5, 2003/5, 2006/5, 2007/5. aylarda prim ödemesi yapıldığı anlaşıldığından, bu süreler yönünden Tarım Bağ-Kur sigortalısı kabul eden mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden kanuna aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla, davalı Kurumun istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili, istinaf gerekçelerini tekrar ederek temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, Tarım Bağ-Kur sigortalılığının tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun geçici 7 nci maddesi delaletiyle mülga 2926 sayılı Kanun'un 2, 3, 6, 9 ve 10 uncu maddeleri. 3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı Kurum vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,